Πάρνηθα Εθνικός Δρυμός - ©NikosT - ©Walking in Hellas - ©Photo-News.gr

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Πάρνηθα Εθνικός Δρυμός

Σανατόριο Πάρνηθας
Στα τριάντα και πλέον χρόνια που λειτούργησε, χιλιάδες άνθρωποι νοσηλεύτηκαν ή και άφησαν την τελευταία τους πνοή μέσα στους τοίχους του ιδρύματος.
Στα τέλη του 1960 αποφασίστηκε το κλείσιμο του σανατορίου και η μετατροπή του σε ξενοδοχείο και σε σχολή τουριστικών επαγγελμάτων έως και το 1980, οπότε και εγκαταλείφθηκε στο χρόνο και τα στοιχεία της φύσης.
Πάρκο των Ψυχών
Πρόκειται για το έργο του δασικού υπαλλήλου Σπύρου Ντασιώτη και υπάρχει εκεί εδώ και περίπου ενάμιση χρόνο. Στέκεται απέναντι από το εγκαταλελειμμένο ξενοδοχείο «Ξενία». Ένα κτήριο που λίγοι θα θυμούνται ότι η αρχική του χρήση ήταν να λειτουργήσει ως σανατόριο από το 1912 και για τα επόμενα 30 χρόνια.
Ένα σανατόριο για ασθενείς με φυματίωση που νοσηλεύονταν εκεί, κυριολεκτικά στη μέση του πουθενά, στην κορυφή του όρους.
Εκατοντάδες άνθρωποι άφησαν εκεί την τελευταία τους πνοή και αυτούς ακριβώς θέλει να τιμήσει το συγκεκριμένο πάρκο.
Το Δάσος των Γιγάντων της Πάρνηθας
Πίσω από το σανατόριο σώζεται ένα κομμάτι από το Δάσος των Γιγάντων.
Το δάσος των γιγάντων αφανίστηκε από τη φωτιά σχεδόν ολοκληρωτικά και διασώθηκαν μόνο κάποιες συστάδες του, σαν οάσεις μέσα στο καμενο τοπίο, γύρω από το στίβο του ΣΕΓΑΣ (όπου διασώθηκε επίσης κι ο λευκώνας) και πίσω από το παλιό Ξενία.  
Το δάσος των γιγάντων απλωνόταν σε μια μικρή κοιλάδα κάτω από τις κορφές Αέρας (Καραούλι) και Κυρά
Τον Ιούνη του 2007 , ένα μεγάλο μέρος από το αρχαίο ελατοδάσος της Πάρνηθας που πήρε το όνομά του από τα πανύψηλα δένδρα του κάηκε ολοκληρωτικά.
Θεωρείται αρχαίο δάσος, αφού ακόμα και ο Όλυμπος μοιάζει 'παιδί' μπροστά στο Ιερό βουνό της Πάρνηθας, η οποία ήταν και από τα πρώτα βουνά που σχηματίστηκαν στον ελλαδικό χώρο. Στην αρχαιότητα το βουνό φυλασσόταν, ενώ το χρησιμοποιούσαν κυρίως κυνηγοί.
Το δάσος των γιγάντων αποτελούσε σημαντική πηγή φυσικού πλούτου για την περιοχή, για το μικροκλίμα της Πάρνηθας, σημαντικό καταφύγιο άγριας ζωής αλλά και για το λεκανοπέδιο γενικότερα πηγή οξυγόνου. Τώρα το μόνο έχει απομείνει είναι κάποιοι νεκροί κορμοί, που χάσκουν σαν φαντάσματα, θυμίζοντας την καταστροφική μανία του ανθρώπου.
Μέσα στο δάσος των γιγάντων υπάρχει και ένα μνημείο αφιερωμένο στον δασολόγο και συγγραφέα Τάσο Στεφάνου
Εκκλησία Αγίας Τριάδας Πάρνηθας
Ο Ι.Ν. της Αγίας Τριάδας βρίσκεται στην Πάρνηθα και είναι χτισμένος σε υψόμετρο 1000μ., σε ομαλή πευκόφυτη πλαγιά. Αν και έχει μικρό μέγεθος, αποτελεί ένα αξιόλογο βυζαντινό μνημείο της περιοχής της Αττικής της περιόδου 13ου - 15ου αιώνα. Ο ναός όντας χτισμένος στους πρόποδες της Πάρνηθας, βρίσκεται σε κατωφέρεια με τη βόρεια πλευρά του προσανατολισμένη προς τα ανάντη του όρους.
Δυστυχώς δεν υπάρχουν ιστορικές πηγές ή βιβλιογραφία ώστε να βοηθούν στη χρονολόγηση του ναού και στη μελέτη στης ιστορίας του. Πρωτοεμφανίζεται σε σιγγίλιο, προκειμένου να αναγραφεί ότι ανήκει στη Μονή Πετράκη από τα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι σήμερα, ως μετόχι. Αρχικά ήταν ανεξάρτητο μοναστήρι. Αναφέρεται ως Μονή «από Αυτοκρατορικής Αλώσεως».
Ο ναός έχει διαστάσεις 14,50μ. χ 4,60μ. και ανήκει στην κατηγορία των σταυρεπίστεγων. Στον κυρίως ναό, τον κατά μήκος κυλινδρικό θόλο διακόπτει ένας εγκάρσιος, μικρότερου πλάτους, που έχει τη γένεσή του ψηλότερα από το κλειδί του πρώτου. Κατά μήκος των μακρών πλευρών, στη βόρεια και νότια έχει τυφλά διακοσμητικά τόξα, κάτω από τους κυλίνδρους.
Στο ανατολικό τμήμα βρίσκεται το Ιερό, ημικυκλικό εσωτερικά και τρίπλευρο εξωτερικά. Οι κόγχες του διακονικού και της πρόθεσης είναι κατασκευασμένες σε εσοχή, στο νότιο και βόρειο τοίχο αντίστοιχα και είναι συμμετρικές ως προς την κεντρική κόγχη του Ιερού. Στο κέντρο του Αγίου Βήματος βρίσκεται η αγία Τράπεζα. Πάνω στον αναβαθμό ύψους 0,14μ., που χωρίζει το Ιερό από τον Κυρίως Ναό, έχουν τοποθετηθεί μαρμάρινα θωράκια του 11ου αι. που έχουν μεταφερθεί από άλλον ναό και τμήμα μαρμάρινου πεσσίσκου. Στη βόρεια πλευρά του τέμπλου έγινε αντίγραφο του πεσσίσκου.
Στα δυτικά του ναού είναι χτισμένος ο νάρθηκας, προσθήκη άγνωστης εποχής, σχεδόν τετράγωνος χώρος, χωρίς φυσικό φωτισμό, που καταλαμβάνει όλο το πλάτος του κτιρίου και συγκοινωνεί με τον Κυρίως Ναό. Στα δυτικά, καθ’ όλο το πλάτος του νάρθηκα, βρίσκεται καμαροσκεπές πρόπυλο, που είναι νεότερη κατασκευή.
Τα ανοίγματα του κτιρίου δεν είναι τα αρχικά, φωτίζουν όμως ικανοποιητικά το χώρο.
Η προσπέλαση γίνεται από τα δυτικά, από μία ξύλινη δίφυλλη θύρα που οδηγεί στο νάρθηκα και μία δεύτερη ξύλινη δίφυλλη που οδηγεί στον κυρίως ναό. Στους μακρούς πλάγιους τοίχους, κάτω από τον εγκάρσιο κυλινδρικό θόλο, είναι διαμορφωμένα σε κάθε πλευρά, από ένα ξύλινο δίφυλλο ανοιγόμενο παράθυρο, μόνο με υαλοστάσια και εξωτερικές σιδεριές.
Οι τοίχοι έχουν πάχος από 0,65μ. έως 0,70μ. Οι εξωτερικές επιφάνειες των τοίχων του Ιερού, είναι χτισμένες από τοιχοποιία από λαξευτούς και ημιλαξευτούς λίθους μεσαίου μεγέθους, τοποθετημένους σε σειρά, που μεταξύ τους παρεμβάλλονται οριζόντιες σειρές πλίνθων, όπως φαίνεται στη ΝΑ γωνία του Ιερού, που δεν έχει επίχρισμα. Στις γωνίες έχει ημιεπεξεργασμένους γωνιόλιθους. Στον κυρίως ναό, στο νάρθηκα και στο πρόπυλο, δεν είναι δυνατό να εξακριβώσουμε το σύστημα κατασκευής της τοιχοποιίας εφόσον είναι επιχρισμένη. Πιθανόν να είναι αργολιθοδομή με κονίαμα, όπως φαίνεται σε τμήμα της νότιας πλευράς όπου έχει απολεσθεί το επίχρισμα.
Οι θόλοι στον κυρίως ναό, στο νάρθηκα και στο πρόπυλο, καλύπτονται με μονόριχτες και δίριχτες στέγες, επικαλυμένες με πλάκες Πηλίου. Παλαιότερα υπήρχαν βυζαντινά κεραμίδια που τα αντικατέστησαν στην επισκευή του 1972.
Σήμερα, το δάπεδο του ναού είναι κατασκευασμένο με ορθογωνισμένες μαρμάρινες πλάκες.
Το εσωτερικό του κυρίως ναού είναι επιχρισμένο και φέρει αγιογραφίες και γεωμετρικό διάκοσμο. Τα επιχρίσματα στον κυρίως ναό, φέρουν δύο επάλληλα στρώματα τοιχογραφιών. Το πρώτο στρώμα (περίπου 15ος αι.) είναι ποιοτικώς ανώτερο από το δεύτερο (16ος αι. - 17ος αι.).
Φυτώριο Πάρνηθας
Μπάφι - Ορεινό Καταφύγιο Πάρνηθας
Το καταφύγιο Μπάφι ανήκει στον Ελληνικό Ορειβατικό Σύνδεσμο (Ε.Ο.Σ.) Αθηνών και βρίσκεται στο όρος Πάρνηθα, σε υψόμετρο 1161 μέτρων, περίπου 2.5 χλμ. από το ξενοδοχείο Mont Parness. Η κατάθεση του θεμελίου λίθου του καταφυγίου έγινε τον Απρίλιο του 1937. Το πρώτο μέρος της κατασκευής ολοκληρώθηκε το φθινόπωρο του 1939 με χρήματα που συγκεντρώθηκαν με έρανο κυρίως από τα μέλη του Ορειβατικού Συλλόγου, αλλά και άλλων αδελφών σωματείων. Από το καταφύγιο ένα πλήθος μονοπατιών ξεκινούν προς όλες τις κατευθύνσεις της Πάρνηθας τα οποία μπορούν να προσφέρουν μικρές και εύκολες πεζοπορίες της μισής και μίας ώρας ή πολύωρες και δύσκολες πεζοπορίες για απαιτητικούς.
Είναι ένα από τα δυο καταφύγια της Πάρνηθας (το άλλο είναι το Ορειβατικό καταφύγιο Φλαμπούρι) και είναι ανοικτό όλο το χρόνο.
Η πρόσβαση στο καταφύγιο γίνεται είτε οδικώς από το δρόμο που ανεβαίνει στην Πάρνηθα προς το καζίνο "Mont Parness" είτε από σηματοδοτημένο μονοπάτι το οποίο ξεκινάει από το χώρο στάθμευσης του τελεφερίκ μέσω της χαράδρας της Χούνης. Ευκολότερη πεζοπορική διαδρομή είναι από το καζίνο έπειτα από ανάβαση με το τελεφερίκ.
Στο καταφύγιο λειτουργεί εστιατόριο και προσφέρεται η δυνατότητα διανυκτέρευσης.
Εκκλησία Αγ. Πέτρου & Παύλου Θέση Μόλα
Φλαμπούρι - Ορεινό καταφύγιο Πάρνηθας
Στην Πάρνηθα στη θέση Φλαμπούρι και σε υψόμετρο 1.158 μέτρα, βρίσκεται το καταφύγιο «Φλαμπούρι», του Ορειβατικού Συλλόγου Αχαρνών. Πνιγμένο μέσα στα έλατα, με θέα μαγευτική προς τις κορφές της Εύβοιας και της Πελοποννήσου, του Ευβοϊκού και Κορινθιακού κόλπου, αλλά και του λεκανοπεδίου της Αττικής.

Πάρνηθα Εθνικός Δρυμός
Η Πάρνηθα είναι το υψηλότερο από τα βουνά που περικλείουν το λεκανοπέδιο της Αττικής. Καταλαμβάνει μια μεγάλη έκταση, στην οποία περιλαμβάνονται δεκάδες κορυφές, χαράδρες, ρεματιές και οροπέδια.
Το 1961 ο μεγαλύτερος όγκος του βουνού ανακηρύχτηκε Εθνικός Δρυμός (ιδρυτικό διάταγμα ΒΔ 644/1961). Ο Δρυμός αποτελείται από τον πυρήνα, που καταλαμβάνει τον κεντρικό όγκο του βουνού (έκταση 38.000 στρ. περίπου) και την περιφερειακή ζώνη (έκταση 220.000 στρ. περίπου). Το μεγαλύτερο μέρος του πυρήνα (90%) καλύπτεται από Kεφαλληνιακή Eλάτη (Abies cephalonica), ενώ η περιφερειακή ζώνη καλύπτεται ως επί το πλείστον από υψηλά δάσηχιονισμένα έλατα Χαλεπίου Πεύκης (Pinus halepensis).
Μορφολογία
Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό της Πάρνηθας είναι η μεγάλη ποικιλομορφία της. Από ανατολή σε δύση απλώνονται μακριές κορυφογραμμές που σχηματίζουν 16 κορυφές με υψόμετρο άνω των 1.000 μ, ενώ η υψηλότερη κορυφή είναι η Καραβόλα (1.413 μ).
φαράγγι ΚελάδωναΓεωλογία
Η Πάρνηθα αποτελείται από ιζηματογενή πετρώματα που σχηματίστηκαν περίπου 570-1 εκατομμύρια χρόνια πριν από την εποχή μας. Τα κυριότερα από αυτά είναι σχιστόλιθοι και ασβεστόλιθοι. Οι σχιστόλιθοι γενικά παρατηρούνται στις χαράδρες και στις κοιλάδες του βουνού και οι ασβεστόλιθοι στις κορυφές του, ενώ εμφανίζεται και λίγος φλύσχης.
Υδρολογία
Η διάταξη των πετρωμάτων στην Πάρνηθα ευνοεί τη δημιουργία πολλών πηγών. Στα σημεία όπου συναντώνται ο ασβεστόλιθος (αφήνει το νερό να περνά από μέσα του) με τον σχιστόλιθο (δεν επιτρέπει στο νερό να περάσει), το νερό βγαίνει στην επιφάνεια με τη μορφή πηγής. Στην Πάρνηθα έχουν καταγραφεί 45 πηγές συνεχούς ροής, ενώ πολύ γνωστή είναι η πηγή της Κιθάρας, που τροφοδοτούσε από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα το Αδριάνειο υδραγωγείο, το οποίο περνώντας κάτω από τον Κηφισό, μεταφέρει το νερό της Πάρνηθας στη δεξαμενή του Κολωνακίου. Άλλες γνωστές πηγές είναι της Αγ. Τριάδας, της Μόλας, της Σκίπιζας και της Κορομηλιάς.πηγή Μόλας
Ποταμοί με συνεχή ροή δεν υπάρχουν στο βουνό, αλλά υπάρχουν πολλά εποχιακά ρέματα, το νερό των οποίων είναι διαυγές, γιατί η Πάρνηθα σκεπάζεται με βλάστηση που προστατεύει το έδαφος από τη διάβρωση. Τα κυριότερα ρέματα είναι της Αγ. Τριάδας, της Χούνης, της Μόλας, του Κελάδωνα, του Αγ. Γεωργίου και το Μαυρόρεμα.
Σπήλαια και βάραθρα
Στην Πάρνηθα υπάρχουν επίσης αρκετά σπήλαια και βάραθρα, ιδιαίτερα στη δυτική και νοτιοδυτική πλευρά της, όπου επικρατεί ο ασβεστόλιθος. Το πιο γνωστό σπήλαιο είναι του Πανός, το οποίο πήρε το όνομά του από τη λατρεία του θεού Πάνα και των Νυμφών. Βρίσκεται σε υψόμετρο 620 μ, στο βόρειο άκρο του φαραγγιού του Κελάδωνα.
Τα ωραιότερα βάραθρα είναι του Κεραμιδίου (βάθος 27 μ), τα δύο βάραθρα στο Ταμίλθι (το καθένα βάθους 35 μ), το βάραθρο της Γκούρας (βάθος 20 μ) και τα σπηλαιοβάραθρα της Δεκέλειας (κατακόρυφο βάθος 20 μ, δύο θάλαμοι) και του Νταβέλη (κατακόρυφο βάθος 8 μ, σπήλαιο 200 τ.μ.).
Κλίμα
Το κλίμα στον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας διαφέρει αισθητά από το αντίστοιχο της Αττικής. Οι διαφορές οφείλονται στο μεγαλύτερο υψόμετρο και στη θέση της Πάρνηθας σε σχέση με τους επικρατούντες ανέμους. Η θερμοκρασία στα ορεινά της Πάρνηθας είναι 2-6°C μικρότερη από την αντίστοιχη θερμοκρασία στα χαμηλά. Οι βροχοπτώσεις είναι διπλάσιες στην ανώτερη ζώνη του βουνού, ενώ ο παγετός και η ομίχλη είναι συχνά φαινόμενα στο βουνό, φθινόπωρο και χειμώνα.
δρόμοςΠρόσβαση
Η Πάρνηθα απέχει μόλις 30 χλμ. από το κέντρο της Αθήνας και προσεγγίζεται εύκολα από τα νότια και τα δυτικά. Από τα νότια, ασφαλτοστρωμένος δρόμος ανεβαίνει από τους πρόποδες της Πάρνηθας (θέση τελεφερίκ) ως την Αγ. Τριάδα (υψόμετρο 1.020 μ), όπου συναντά τον μήκους 16 χλμ. - κλειστό για τα αυτοκίνητα - περιφερειακό δρόμο στον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού. Από τα δυτικά, ασφαλτοστρωμένος δρόμος ανεβαίνει από τον οικισμό Φυλή ως την πηγή Φυλής (17 χλμ.), όπου ξεκινά δασικός δρόμος ως την Αγ. Τριάδα.
parnitha-np.gr
Η Πάρνηθα (παλαιότερα Πάρνης) είναι βουνό της Αττικής, βόρεια της Αθήνας, με συνολική έκταση 300 περίπου τετραγωνικά χιλιόμετρα και ψηλότερη κορυφή την Καραμπόλα (1.413 m). Καλύπτεται από πεύκα στα χαμηλότερα και από έλατα στα υψηλότερα σημεία της. Η Πάρνηθα έχει ανακηρυχθεί περιοχή ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και ένα σημαντικό της τμήμα απαρτίζει τον ομώνυμο Εθνικό Δρυμό, ο οποίος ιδρύθηκε το 1961. Έχει ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000, αποτελεί σημαντική περιοχή για τα πουλιά (SPA) και έχει ανακηρυχθεί τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους (25638/1269 απ. Υπ. Γεωργίας), ενώ μετά την πυρκαγιά του 2007 καθορίστηκαν περιοχές προστασίας με Προεδρικό Διάταγμα[1].
Ταυτόχρονα όμως, η Πάρνηθα αποτελεί βάση στρατιωτικών εγκαταστάσεων στις δύο υψηλότερες κορυφές της. Σε μία από τις κορυφές του βουνού, το Μαυροβούνι, έχει χτιστεί το Καζίνο της Πάρνηθας (Μοντ Παρνές), στο οποίο μπορεί να φτάσει κανείς είτε με αυτοκίνητο είτε με τελεφερίκ. Στην περιοχή λειτουργούν τα ορειβατικά καταφύγια Μπάφι και Φλαμπούρι.
Από τον τοπικό πληθυσμό η Πάρνηθα αποκαλούταν στο παρελθόν και Οζιά, ονομασία άγνωστης ετυμολογίας και προέλευσης σήμερα.
Η ετυμολογία του ονόματος «Πάρνηθα» συνδέεται με την ρίζα πάρνα- (parna) που θεωρείται προελληνική[1][2][3]. Από την ίδια ρίζα πάρνα- (parna) προέρχονται τα ονόματα και άλλων δύο ελληνικών βουνών, του Παρνασσού και του Πάρνωνα. Σε όλες τις ανατολικές γλώσσες η ρίζα parna- σημαίνει «σπίτι», αλλά σύμφωνα με τον γλωσσολόγο Όσβαλντ Σεμερένι η παλαιότερη σημασία της λέξης ήταν «πέτρινο κτίσμα» γιατί η αρχική σημασία της ρίζας *per- ήταν «πέτρα» και έχει δώσει τον όρο για «πέτρα, βουνό» σε πολλές ινδοευρωπαϊκές γλώσσες (λ.χ. ινδο-ιρανικό parvata).[4]
Για τα βουνά της Αττικής, ο Παυσανίας στα «Αττικά» του σημειώνει:
«Όρη στην Αθήνα είναι το Πεντελικό με λατομεία, η Πάρνης όπου μπορεί κανείς να κυνηγήσει αγριογούρουνα και αρκούδες, και ο Υμηττός ο οποίος έχει βλάστηση καταλληλότατη για μέλισσες...»[5]. Στην κορυφή της Πάρνηθας αναφέρεται η ύπαρξη βωμού και αγαλμάτων του Δία, τουλάχιστον κατά τα ρωμαϊκά χρόνια.[6] Το Βασιλικό Διάταγμα 644 που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 13 Σεπτεμβρίου 1961 θέσπισε τον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας [2].
Η Πάρνηθα κατά τη σύγχρονη εποχή αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί βουνό με έντονο ορειβατικό και αναρριχητικό ενδιαφέρον. Εντός των πρίων του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας λειτουργούν δό ορειβατικά καταφύγια. Το πρώτο είναι το Μπάφι, που κατασκευάστηκε το 1937[3] και το δεύτερο βρίσκεται στην τοποθεσία Φλαμπούρι.
Δίκτυο μονοπατιών
Τα σημαντικότερα σηματοδοτημένα μονοπάτια της Πάρνηθας περιλαμβάνουν [4]:
Αγία Τριάδα-Σκίπιζα-Μόλα: Ξεκινά από την Αγία Τριάδα, ακολουθεί βόρεια πορεία και με ήπιες κλίσεις διασχίζει το ελατοδάσος του Δρυμού. Διέρχεται από το ύψωμα του Λαγού (1.170 m), την πηγή της Σκίπιζας και καταλήγει στο εκκλησάκι του Αγίου Πέτρου, πάνω από τον χώρο δασικής αναψυχής της Μόλας.
Ο χώρος δασικής αναψυχής στη Μόλα
Μπάφι - Κορομηλιά - Σφάκιζα – Θρακομακεδόνες. Από το καταφύγιο Μπάφι με ανατολική πορεία διατρέχει για 15 περίπου λεπτά τον περιφερειακό δρόμο προς τη Μόλα και στη συνέχεια κατεβαίνει προς τις πηγές Κανταλίδι και Κορομηλιά και με νότια πορεία καταλήγει στους Θρακομακεδόνες. Κατά τη διαδρομή διασχίζει δάση ελάτης, μαύρης πεύκης, χαλεπίου Πεύκης και αειθαλών πλατυφύλλων.
Αγία Τριάδα - Αυχ'ενας καμπέρας - Άγιος Γεώργιος Κεραμιδίου - Ρέμα Αγίου Γεωργίου - Μετόχι. Από την Αγ. Τριάδα ακολουθώντας το δασικό δρόμο προς Φυλή φθάνει στον αυχένα της Καμπέρας. Από εκεί με νότια πορεία κατευθύνεται στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου και την ομώνυμη πηγή, διασχίζοντας στη συνέχεια το πυκνότατο πευκοδάσος με την οργιώδη υποβλάστηση από κουμαριές, πουρνάρια, μυρτιές, αρκουδόβατα και άλλα είδη της μεσογειακής μακκίας, φθάνουμε στο Μετόχι. Μετά το εκκλησάκι η πορεία γίνεται υπό σκιά. Μέσος χρόνος διαδρομής 2 1/2 ώρες.
Φυλή-Κελάδωνας-Σπήλαιο Πανός-Άρμα-Μονή Κλειστών. Από την Φυλή με Βόρεια κατεύθυνση ακολουθώντας την Ανατολική πλευρά του φαραγγιού του Κελάδωνα, συναντάμε την πηγή Ταμίλθι και συνεχίζοντας φθάνουμε στο σπήλαιο του Πανός. Μπροστά μας στέκονται οι κάθετες πλαγιές του φαραγγιού με το άγριο ρέμα της Γιαννούλας να κυλάει ανάμεσά τους. Από εκεί με δυτική πορεία περνάμε κάθετα το φαράγγι, ανεβαίνουμε στο Άρμα και κατηφορίζοντας φθάνουμε στη Μονή Κλειστών. Ανεπανάληπτη η θέα του φαραγγιού. Μέσος χρόνος διαδρομής 4 ώρες.
Μόλα-Σαλονίκη-Αυλώνας. Από το χώρο αναψυχής της Μόλας με Δυτική κατεύθυνση διασχίζει ελατοδάσος, συστάδες αρκεύθων και πυκνό δάσος αειφύλλων πλατυφύλλων και καταλήγουμε στην μεγάλη λάκα της Σαλονίκης. Από εκεί με βορειοδυτική πορεία περνά ανάμεσα στις κορυφές Μύτη και Σκληρό και κατηφορίζοντας στη συνέχεια φθάνει στον Αυλώνα. Χαρακτηριστικό το ήπιο ανάγλυφο της διαδρομής και η πλούσια βλάστηση. Εκπληκτική η αρμονία των χρωμάτων της ποώδους βλάστησης στη λάκα της Σαλονίκης. Μέσος χρόνος διαδρομής 3.50’ ώρες.
Μόλα-Παλιομήλεσι-Σφενδάλη. Από το εκκλησάκι του Αγίου Πέτρου στη Μόλα ακολουθούμε για 2 km το δασικό δρόμο προς Σαλονίκη και στη συνέχεια με ΒΑ πορεία κατηφορίζουμε παράλληλα προς την κοίτη του ρέματος Παλιομήλεση, περνάμε μέσα από πυκνά δάση ελάτης, πεύκης και αειφύλλων πλατυφύλλων, συναντάμε λάκες, πηγές με θεόρατα πλατάνια και καταλήγουμε στο σιδηροδρομικό σταθμό της Σφενδάλης. Μέσος χρόνος διαδρομής 3 ώρες.
Πυρκαγιά του 2007
Στις 28 Ιουνίου 2007 μια μεγάλη πυρκαγιά κατέστρεψε 25.000 από τα περίπου 35.000 στρέμματα δασικής έκτασης του δρυμού της Πάρνηθας. Αφάνισε περίπου 10.500 στρ. πευκοδάσους, 21.800 στρ. ελατοδάσους και 4.300 στρ. μακκίας. Το ελατόδασος κάηκε κατά τα 2/3 του. Σπάνια φυτά του οικοσυστήματος της Πάρνηθας χάθηκαν, μάλλον για πάντα. Συνολικά κάηκαν 56000 στρέμματα από τα 300.000 της συνολικής έκτασης του βουνού. Σε ολόκληρη την καμένη έκταση έγιναν αντιδιαβρωτικά –αντιπλημμυρικά έργα, προκειμένου να συγκρατηθεί το λιγοστό πολύτιμο χώμα που υπάρχει στην περιοχή και να γίνει στη συνέχεια τεχνητή αναδάσωση. Αν και τα περισσότερα από τα περίπου τετρακόσια κόκκινα ελάφια της περιοχής σώθηκαν, ένα πολύ μεγάλο μέρος του βιοτόπου όπου περνούσαν τους καλοκαιρινούς μήνες κάηκε.
Λόγω της καταστροφής εκφράζονται φόβοι για δραστική αλλαγή του μικροκλίματος της Αττικής, καθώς ο δρυμός της Πάρνηθας κατέβαζε τη θερμοκρασία των αερίων μαζών που κατευθύνονταν προς την Αθήνα μέσω του βόρειου αυχένα αερισμού του Λεκανοπεδίου. Η μέση θερμοκρασία στην πόλη επομένως αναμένεται να ανέβει. Πλημμύρες επίσης αναμένονται λόγω μη συγκράτησης των νερών της βροχής.
Η αρχική εκδοχή για τα αίτια της πυρκαγιάς ήταν ότι ξεκίνησε από τους πυλώνες υψηλής τάσης της ΔΕΗ που διασχίζουν την περιοχή και επεκτάθηκε στο δάσος. Η προκαταρκτική έρευνα που διεξάχθηκε όμως αποκλείει αυτό το ενδεχόμενο και μιλά για εμπρησμό.
Wikipedia
 
©copyright design and developer 2016 - 2017 ©NikosT All rights reserved
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού