©Photo – News - ©NikosT Photographer

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Το ολοκαύτωμα στα «Άνω και Κάτω Κερδύλια»

Δημοσιεύθηκε από σε *ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ·
Tags: ολοκαύτωμαΆνωκαιΚάτωΚερδύλια
"ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" Προορισμός μας ......





Τα χωριά Άνω και Κάτω Κερδύλλια βρίσκονταν στη νότια πλευρά του Κερδυλλίου όρους, σε μικρή απόσταση από τον κόλπο του Ορφανού Στρυμωνικού , αλλά σε αρκετά μεγάλο υψόμετρο. Ο χώρος αυτός εποπτεύει φυσικά την γύρω περιοχή με μεγάλη στρατηγική σημασία. Αυτός ήταν βέβαια ο λόγος που συγκέντρωσε το ενδιαφέρον του κατακτητή ήδη από τις πρώτες ημέρες της παρουσίας του μέσα στον Ελλαδικό χώρο.


Οι κάτοικοι των χωριών ακολούθησαν την τύχη των υπολοίπων Ελλήνων στον πόλεμο του 1940-41. Τα δύο χωριά ένιωσαν έντονα την παρουσία γερμανικών στρατευμάτων, μια και οι κατακτητές για λόγους στρατηγικής εγκατέστησαν περίπου 250 στρατιώτες στη γύρω περιοχή, ιδιαίτερα στη γέφυρα του Στρυμόνα ποταμού και στην παράκτια περιοχή του Τσάγιαζι. Ήδη από τον Αύγουστο και κυρίως τον Σεπτέμβριο του 1941 οι Γερμανοί άρχισαν να κάνουν δυναμικότερες εμφανίσεις, μιας και πληροφορούνταν πως ήδη άρχισαν να δρουν στα όρη Κερδύλλια οι πρώτες αντάρτικες ομάδες.

Οι αντάρτες χτύπησαν στις 7 Σεπτεμβρίου και στις 25 του ίδιου μήνα την Ευκαρπία και τη Δάφνη αντίστοιχα, χωριά και αυτά κοντινά στα Άνω και Κάτω Κερδύλια. Οι Γερμανοί εξαγριώθηκαν, μάζεψαν τους κατοίκους όλων των γύρω χωριών στις πλατείες τους και με την απειλή των όπλων εκβίαζαν τους πάντες να καταδικάσουν τις ενέργειες αυτές και να δηλώσουν έμπρακτά πίστη και υποταγή στους κατακτητές.

Η Γερμανική παρουσία έγινε ιδιαίτερα απειλητική με τα χτυπήματα και βρισιές στα χωριά Άνω και Κάτω Κερδύλια στις 8 Οκτωβρίου 1941, παρουσία διερμηνέα. Απαιτούσαν να δηλώσουν πίστη και υποταγή σ’ αυτούς, να παραδώσουν τους αντάρτες και να κόψουν κάθε δεσμό μαζί τους. Κανείς από τους κατοίκους δεν κατέδωσε οτιδήποτε για τους αντάρτες, η παρουσία των οποίων ήταν σε όλους γνωστή.

Στις 8 προς 9 Οκτωβρίου1941, ξημερώματα Πέμπτης, συνέβη ένα γεγονός- ληστεία στο μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου, ενάμιση χιλιόμετρο νότια του χωριού. Κάποιος Κίκηρας Δημήτριος επιχείρησε να ληστέψει ένα μοναστήρι. Στο μοναστήρι ζούσε ένας καλόγερος με έναν υπάλληλο βοσκό.

Ο Κίκηρας σκοτώνοντας τον βοσκό ζήτησε με την απειλή όπλου χρήματα από τον καλόγερο. Ο καλόγερος πέταξε το πορτοφόλι του στα πόδια του Κίκηρα και όταν ο τελευταίος έσκυψε να το πάρει, τον χτύπησε με τσεκούρι στο κεφάλι. Αμέσως αφήνοντας τον Κίκηρα αναίσθητο πήγε και κατάγγειλε το γεγονός στην Αστυνομία του Τσάγιαζι.

Η Αστυνομία ενημέρωσε αμέσως, παρουσία του καλόγερου, την γερμανική παράκτια φρουρά. Κατευθύνθηκαν αμέσως στο μοναστήρι, αλλά ο Κίκηρας έλειπε. Ακολουθώντας τα βήματά του από το αίμα και ρωτώντας τους γύρω κατοίκους, την επόμενη μέρα έφτασαν στο σπίτι ενός γιατρού όπου είχε καταφύγει ο Κίκηρας για βοήθεια. Συλλαμβάνουν λοιπόν τον Κίκηρα και τον μεταφέρουν για ανακρίσεις στο Τσάγιαζι και από εκεί στις φυλακές της Θεσσαλονίκης του Γεντί-Κουλέ, όπου και πεθαίνει αργότερα.

Οι καταθέσεις προφανώς υπήρξαν ενοχοποιητικές τόσο για τον γιατρό όσο και για τους κατοίκους των Άνω και Κάτω Κερδυλίων, γιατί την ίδια ημέρα οι Γερμανοί πήγαν στα χωριά με εγκληματικές και καταστροφικές διαθέσεις. Σε συγκεντρώσεις των Κερδυλιωτών ανακοινώθηκαν μέσω διερμηνέα, τελεσίδικες απειλές για κάψιμο των σπιτιών όσων θα λείπουν απ’ τα χωριά.

Δεν αρκούνται όμως στις συλλήψεις, επιδίδονται σε μια εκδικητική πυρπόληση προμήνυμα του μετά πενθήμερο ολοκαυτώματος, των σπιτιών οικογενειών που κάποιο μέλος έλειπε στο βουνό. Μετά τα τελευταία γεγονότα οι ανησυχίες των κατοίκων έγιναν έκδηλες. Κάτι για τα χωριά δεν πήγαινε καλά, κάτι φοβερό πλησίαζε και για τα Κερδύλια.

Παρόλα αυτά, κανένας κάτοικος των δύο χωριών δεν κατέδωσε οτιδήποτε για τους συχωριανούς τους που ήταν στο βουνό. Η μόνιμη δικαιολογία ήταν πως όσοι λείπουν από τα χωριά βρίσκονται στο βουνό και καίνε καυσόξυλα για την παραγωγή κάρβουνου. Ακολούθησαν συσκέψεις μεταξύ των κατοίκων των δύο χωριών για να βρεθεί κάποια λύση για τον επικείμενο κίνδυνο.

Αποφασίστηκε να συσταθεί επιτροπή για να σταλεί στη Γερμανική διοίκηση Θεσσαλονίκης με παρακλήσεις προς τους κατακτητές για την διαφύλαξη της ακεραιότητας των δύο χωριών. Έτσι και έγινε, η επιτροπή συστάθηκε και πήγε στην Θεσσαλονίκη χωρίς όμως να καταφέρει κάτι παρόλη την προσπάθειά της. Το βράδυ της ίδιας ημέρας επιστρέφουν στο Σταυρό όπου διανυκτερεύουν και μαθαίνουν τα γεγονότα της σφαγής. Την επόμενη κατευθύνθηκαν στα χωριά τους, όπου όμως δεν υπάρχουν παρά μόνο πτώματα και ίχνη ερειπίων.

Σύμφωνα με γραπτές μαρτυρίες του γιατρού Φυλάκτου που υπήρξε εκείνες τις ημέρες κρατούμενος στο Σταυρό με τους Κερδυλιώτες μας περιγράφει τα παρακάτω:

«την Παρασκευή το πρωί, 17 Οκτωβρίου1941, πριν καν ξημερώσει, μέσα στη σιγοψιχάλα και την Φθινοπωρινή ομίχλη, δύο λόχοι Γερμανών, μαζί με τους κρατούμενους Κερδυλιώτες στο Σταυρό, με πλήρη οπλισμό ανεβαίνουν από τη θέση Στόβολο και Λειβάδια και περικυκλώνουν τα Άνω και Κάτω Κερδύλια.

Η ώρα του μαρτυρίου, η ώρα των ερειπίων και της γενοκτονίας πλησιάζει. Γύρω στις 08.30 το πρωί οι Γερμανοί με βίαιες ενέργειες συγκεντρώνουν όλους τους κατοίκους, γυναίκες και άνδρες στο σημείο Αλώνια και Κούτρες.

Οι συγκεντρώσεις αυτές δεν είναι σαν τις προηγούμενες. Κάθε κίνηση των Γερμανών μαρτυρά δίψα για έγκλημα. Βρισιές, κλωτσιές, σπρωξίματα, ακόμη και σε αρρώστους και σε ανήμπορους γέρους, είναι τα μοναδικά σήματα συνεννόησης.

Οι συγκεντρωμένοι βουβοί, κουμπωμένοι περιμένουν. Τι άραγε; Τι να περιμένουν μετά το βίαιο ξεσπίτωμα ακόμα και των αρρώστων και των γέρων; Τι να περιμένουν, όταν ένοπλοι στρατιώτες είναι παραταγμένοι μπροστά τους και τα πολυβόλα στημένα σε τέσσερις μεριές; Να έμειναν όρθιοι, στητοί, αντιμέτωποι με τα πολυβόλα για να προφυλάξουν τα γυναικόπαιδα; Τι άραγε μπορεί να σκέφτεται ο άνθρωπος εκείνες τις στιγμές;

Μια κόκκινη φωτοβολίδα σχίζει τον βουρκωμένο ουρανό και αρχίζει η αρχή του τέλους. Τα πολυβόλα θερίζουν ασταμάτητα τους συγκεντρωμένους κατοίκου. Η φύση ταράζεται. Τα πουλιά, τα ζώα σκορπίζουν τρομαγμένα.

Παιδιά μέχρι 15 χρονών, γυναίκες και ανήμποροι προσπαθούν για τον τελευταίο ασπασμό. Το αίμα, το χώμα και τα πρόσωπα έγινα ένα. Δύσκολη η αναγνώριση. Ο καθένας ψάχνει για τους δικούς του. Τα μοιρολόγια από τα γυναικόπαιδα σπάζουν την θανατική σιωπή. Και δίπλα στη σύγχυση, η συνειδητή φροντίδα, η κηδεία των σκοτωμένων.»

Ο δρόμος της προσφυγιάς για τις ορφανεμένες οικογένειες είναι πλέον ανοιχτός. Σκορπίζουν στα γύρω χωριά και καθημερινά ανηφορίζουν τον Γολγοθά του μαρτυρίου για την ύστατη «κηδεία» των δικών τους.

Σήμερα στα τότε χωριά Άνω και Κάτω Κερδύλια δεν υπάρχουν σπίτια μα ούτε και χαλάσματα παρά μόνο σημεία ερειπίων. Κάθε χρόνο, στις 17 Οκτωβρίου, τελείται μνημόσυνο στους τόπους εκτέλεσης, πράξη μνήμης κόντρα στα λήθη του χρόνου.







Αρχαία Στάγειρα

Δημοσιεύθηκε από σε *ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ·
Tags: ΑρχαίαΣτάγειρα
"ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" Προορισμός μας τα





Ο σημαντικότερος ιστορικός χώρος της Χαλκιδικής, τα αρχαία Στάγειρα, βρίσκονται στη χερσόνησο Λιοτόπι, δίπλα στη σημερινή Ολυμπιάδα. Η περιήγηση είναι πραγματική απόλαυση. Αν μάλιστα θέλετε να τα δείτε όλα να ξέρετε πως θα χρειαστείτε τουλάχιστον 2 με 3 ώρες και μην παραλείψετε το παραλιακό μονοπάτι το οποίο είναι υπέροχο. Η πόλη ιδρύθηκε το 665 π.Χ., από Ιωνες αποίκους που κατέφτασαν από το νησί της Ανδρου, ενώ λίγο αργότερα εγκαταστάθηκαν σ’ αυτήν και άποικοι από τη Χαλκίδα. Οι πηγές της αρχαιότητας είναι ακριβέστατες όσον αφορά τη θέση της πόλης. Ο Στράβωνας την τοποθετεί στα «Γεωγραφικά» του νοτιότερα της αρχαίας Ακάνθου, σε παραθαλάσσια περιοχή και αναφέρει και την ύπαρξη μιας μικρής νησίδας απέναντι από την πόλη, με το όνομα Κάπρος (προφανώς το σημερινό νησάκι Καυκανάς). Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι το ίδιο όνομα αποδίδεται και στο λιμάνι των Σταγείρων, ενώ πολλά νομίσματα της πόλης έφεραν ως σύμβολο έναν κάπρο.

[…] ἔστι δ΄ ‘Άθων ὄρος μαστοειδὲς ὀξύτατον ὑψηλότατον· οὗ οἱ τὴν κορυφὴν οἰκοῦντες ὁρῶσι τὸν ἥλιον ἀνατέλλοντα πρὸ ὡρῶν τριῶν τῆς ἐν τῇ παραλίᾳ ἀνατολῆς. καὶ ἔστιν ἀπὸ πόλεως τῆς ‘Ακάνθου ὁ περίπλους τῆς χερρονήσου ἕως Σταγείρου͵ πόλεως τοῦ ‘Αριστοτέλους͵ στάδια τετρακόσια͵ ἐν ᾗ λιμὴν ὄνομα Κάπρος καὶ νησίον ὁμώνυμον τῷ λιμένι· εἶτα αἱ τοῦΣτρυμόνος ἐκβολαί·
Στράβωνας, Γεωγραφικά 7a.1.33.12

Α’ ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ & «ΚΟΙΝΟ ΧΑΛΚΙΔΕΩΝ»
Μετά το πέρας των Περσικών Πολέμων τα Στάγειρα προσχώρησαν στην Α' Αθηναϊκή Συμμαχία, αν και οι πηγές αναφέρουν ότι η συνεισφορά τους στο κοινό ταμείο ήταν σχετικά μικρή. Κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο, όμως, το 424 π.Χ., η πόλη αποστάτησε από τους Αθηναίους, συμμάχησε με τους Σπαρτιάτες και παραδόθηκε στο Βρασίδα, ο οποίος φρόντιζε να τονίζει στους κατοίκους των πόλεων της αθηναϊκής συμμαχίας ότι πήγαινε ως ελευθερωτής τους για να τους σώσει από τον αθηναϊκό ζυγό. Αυτός ο ισχυρισμός εύρισκε ανταπόκριση τουλάχιστον σε ορισμένα στρώματα του πληθυσμού τα οποία λαχταρούσαν να απαλλαγούν από την οικονομική αφαίμαξη που εφήρμοζε εις βάρος τους η Αθήνα.

Με αυτό το σχέδιο ο Βρασίδας ξεκίνησε να διασπάσει την αθηναϊκή αυτοκρατορία στη Βόρεια Ελλάδα. Κατά την εκστρατεία του εκεί κατέλαβε κι άλλες πόλεις, όπως την Ακανθο, αλλά και την Αμφίπολη, μια από τις πιο σημαντικές αθηναϊκές αποικίες. Την άνοιξη του 423 π.Χ. Αθήνα και Σπάρτη συνήψαν ανακωχή, αλλά ο Βρασίδας αρνήθηκε να εγκαταλείψει το σχέδιό του. Τον Απρίλιο του 422 π.Χ. η ανακωχή έληξε και οι Αθηναίοι έστειλαν εκστρατευτικό σώμα υπό τον Κλέωνα να ανακαταλάβει τις πρώην κτήσεις τους στη Βόρεια Ελλάδα. Ο Βρασίδας όμως συνέτριψε τους Αθηναίους στην Αμφίπολη, όπου, ωστόσο, σκοτώθηκε και ο ίδιος, όπως και ο αντίπαλός του Κλέων. Ετσι, τα Στάγειρα δεν επέστρεψαν ποτέ στην Αθηναϊκή Συμμαχία.

Αργότερα, τα Στάγειρα εντάχθηκαν στο «Κοινό των Χαλκιδέων», την συνομοσπονδία των πόλεων της Χαλκιδικής που είχε πρωτεύουσα την Ολυνθο. Ο Φίλιππος ο Β’, πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ισοπέδωσε την πόλη στον Ολυνθιακό πόλεμο το 349 π.Χ., και την ανοικοδόμησε ξανά προς τιμήν του Αριστοτέλη, τον οποίο εκτιμούσε ιδιαίτερα. Πιθανότερο είναι, πάντως, η πόλη να ανοικοδομήθηκε από τον ίδιο τον Μέγα Αλέξανδρο, όπως αναφέρεται σε άλλες πηγές.

ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΪΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ
Παρά την μετέπειτα ανοικοδόμηση της πόλης, η καταστροφή αυτή σηματοδότησε την αρχή μιας φθίνουσας πορείας, η οποία οδήγησε σταδιακά στην παρακμή. Κατά τους ελληνορωμαϊκούς χρόνους η πόλη ερήμωσε. Να σημειώσουμε ότι ο Στράβωνας, που έζησε από το 63 π.Χ. μέχρι το 23 μ.Χ., αναφέρει στα περίφημα «Γεωγραφικά» του, ότι την εποχή που επισκέφτηκε την περιοχή, τα Στάγειρα ήταν ήδη ερημωμένα.

[…] ἐν δὲ τῷ κόλπῳ πρώτη μετὰ τὸν Ἀκανθίων λιμένα Στάγειρα͵ ἔρημος͵ καὶ αὐτὴ τῶν Χαλκιδικῶν͵‘Αριστοτέλους πατρίς͵ καὶ λιμὴν αὐτῆς Κάπρος καὶ νησίον ὁμώνυμον τούτῳ· εἶθ΄ ὁ Στρυμὼν καὶ ὁ ἀνάπλους εἰς Ἀμφίπολιν εἴκοσι σταδίων·
Στράβωνας, Γεωγραφικά 7a.1.35.25

ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΕΠΟΧΗ
Κατά τη μεσαιωνική περίοδο, κοντά στο 1000 μ.Χ., αναφέρεται στη θέση της αρχαίας πόλης ένα κάστρο με την ονομασία κάστρο της Λιβασδιάς ή της Λιψάσδας. Ο επισκέπτης μπορεί και σήμερα να δει τα ερείπια κάποιων κτισμάτων στον βόρειο λόφο του αρχαιολογικού χώρου καθώς και μικρό τμήμα βυζαντινού περιτειχίσματος στους πρόποδές του.

ΤΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΑ
Οταν ο Αριστοτέλης απεβίωσε το 322 π.Χ. στη Χαλκίδα, το σώμα του μεταφέρθηκε στη γενέτειρά του, τα Στάγειρα, όπου θάφτηκε με εξαιρετικές τιμές. Ανακηρύχθηκε «οικιστής» της πόλης και έκτισαν βωμό πάνω στον τάφο του. Μάλιστα, καθιέρωσαν γιορτή στη μνήμη του, τα «Αριστοτέλεια». Σήμερα γίνονται σοβαρές προσπάθειες από την τοπική αυτοδιοίκηση και άλλους τοπικούς φορείς να αναβιώσουν τα "Αριστοτέλεια".

[…] Ο δε γε Αριστοτέλης έρχεται εν τη Μακεδόνων πόλει, ένθα παιδεύει Αλέξανδρον τον κτίστην, και μέγα μέρος γέγονε της τούτου βασιλείας. Πολλά γαρ εδυνήθη παρά τω βασιλεί, και τη δυνάμει δεόντως εχρήσατο, ευ ποιών και εκάστω ιδία και πάσι κοινή. Και ότι μεν πολλούς ιδία ευ εποίησε, δηλώσουσιν αι φερόμεναι αυτού συστατικαί επιστολαί περί τινων προς τον βασιλέα. Ότι δε και κοινή πολλούς ευ εποίησε, δηλοί το και την των Σταγείρων πόλιν κατασκαφθείσαν, πείθειν Αλέξανδρον αύθις κτίζειν. Όθεν και οι Σταγειρίται εορτήν επιτελούσι τω Αριστοτέλει, Αριστοτέλειαν αυτήν προσαγορεύοντες, και τον μήνα δε, εν ω η εορτή επιτελείται, Σταγειρίτην προσαγορεύοντες […]
Aristotelis opera omnia, Τόμος 16, Σελίδα 288



ΟΙ ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ
Οι πρώτες ανασκαφικές επεμβάσεις στον αρχαιολογικό χώρο των Aρχαίων Σταγείρων ξεκίνησαν στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και συνεχίστηκαν μέχρι τις μέρες μας φέρνοντας στο φως σημαντικότατα ευρήματα. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το σχετικά πρόσφατο πρόγραμμα αναστήλωσης υπό την εποπτεία της ΙΣΤ' Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, το οποίο με την ολοκλήρωσή του θα προσφέρει πρόσβαση στους επισκέπτες του αρχαιολογικού χώρου σε τμήμα του τείχους που περιλαμβάνει κυκλικό πύργο και τον μεγάλο τετράγωνο πύργο. Στα Αρχαία Στάγειρα συστηματικές ανασκαφές, διαμορφώσεις και αναστηλώσεις έγιναν από τη ΙΣΤ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων μεταξύ 1990-2000, με διευθύνοντα τον αρχαιολόγο Κ. Σισμανίδη -ενώ οι πρώτες ανασκαφικές προσπάθειες ξεκίνησαν στα τέλη της δεκαετίας του 1960 από τον Φ. Πέτσα. Ευρήματα από τις ανασκαφές θα δείτε στο αρχαιολογικό μουσείο του Πολυγύρου.





Αλσος Αριστοτέλη

Δημοσιεύθηκε από σε *ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ·
Tags: ΑλσοςΑριστοτέλη
"ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" Προορισμός μας το





Στο ιστορικό χωριό των Σταγείρων, σε μια καταπληκτική τοποθεσία σε υψόμετρο περίπου 500 μ., δίπλα στα απομεινάρια του Μαχαλά, της πρωτεύουσας των Μαντεμοχωρίων, βρίσκεται το Αλσος του Αριστοτέλη. Είναι το μοναδικό θεματικό πάρκο της Χαλκιδικής. Αξίζει να το επισκεφθείτε για να δείτε τα ενδιαφέροντα όργανα και να χαρείτε την υπέροχη θέα προς τον κόλπο της Ιερισσού. Το άλσος προϋπήρχε και η υπέροχη τοποθεσία επιλέχθηκε το 1956 για να φιλοξενήσει το επιβλητικό άγαλμα του Αριστοτέλη, έργο του γλύπτη Νικόλα, ώστε να τιμηθεί ο μεγάλος φιλόσοφος ο οποίος γεννήθηκε στα Αρχαία Στάγειρα.

Τα πρωτότυπα διαδραστικά όργανα που φιλοξενούνται στο χώρο του άλσους τοποθετήθηκαν το 2003 από τη Δημοτική Επιχείρηση Σταγείρων-Ακάνθου και σήμερα το διαχειρίζεται η Δημοτική Ανώνυμη Επιχείρηση του Δήμου Αριστοτέλη. Πρόκειται για πειραματικά όργανα που λειτουργούν βάσει των φυσικών νόμων οι οποίοι αναφέρονται στα συγγράμματα του Αριστοτέλη και ιδιαίτερα στο έργο του «Τα Φυσικά». Με αυτή την προσθήκη, το Αλσος του Αριστοτέλη έχει γίνει αγαπημένος προορισμός για όλους τους επισκέπτες και τα σχολεία, καθώς συνδυάζει με τρόπο μοναδικό την αναψυχή, την ψυχαγωγία και την εκπαίδευση. Στον ίδιο χώρο βρίσκεται και καφέ-εστιατόριο με εκπληκτική θέα στον κόλπο της Ιερισσού και στο Άγιο Όρος. Υπολογίζεται ότι μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες δέχεται περισσότερους από 15.000 επισκέπτες.

Στο χώρο του άλσους θα δείτε, επίσης, τον πύργο του Μαδέμ Αγά μαζί με το κονάκι του που αποτελούσε και το διοικητικό κέντρο των μεταλλείων της περιοχής των Σιδηροκαυσίων.

ΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ
Πυξίδα: Είναι τοποθετημένη μπροστά από το άγαλμα του Αριστοτέλη και συμβολίζει το ότι η φιλοσοφία του έχει φθάσει σε όλα τα μέρη του κόσμου και είναι αφετηρία της σύγχρονης επιστημονικής σκέψης, παγκόσμια και κτήμα της ανθρωπότητας. Σ’ αυτήν απεικονίζονται η κατεύθυνση και η απόσταση των πιο γνωστών πόλεων στον κόσμο με σχέση με το άλσος.
Τηλεσκόπιο: Με τα σύγχρονα τηλεσκόπια που έχουν τοποθετηθεί στα κατάλληλα σημεία, ο επισκέπτης μπο¬ρεί να εστιάσει και να απολαύσει λεπτομέρειες της φανταστικής θέας του κόλπου της Ιερισσού και της Αθωνικής χερσονήσου.
Πρίσμα: Το λευκό φως του ήλιου πέφτει πάνω στο ειδικό πρίσμα και λόγω της διαφορετικής ταχύτητας μέσα στο γυαλί της κάθε επιμέρους ακτινοβολίας από τις οποίες συνίσταται, αναλύεται στο γνωστό μας φάσμα των «χρωμάτων της ίριδας», αφού κάθε ακτινοβολία διαφορετικού μήκους κύματος εξέρχεται με διαφορετική γωνία εκτροπής.
Ηλιακό ρολόι: Το μεγάλο, οριζόντιο, ηλιακό ρολόι δείχνει τον ακριβή χρόνο στο σημείο όπου βρίσκεστε. Το καλοκαίρι υπάρχει διαφορά 1 ώρας και 25 λεπτών με την τρέχουσα ώρα, ενώ το χειμώνα η διαφορά είναι 25 λεπτά. Οι καμπύλες γραμμές πάνω στην πλάκα του ρολογιού είναι για να μπορεί να προσδιοριστεί ο μήνας που διανύουμε.
Φακός: Η πινακίδα δίπλα στον φακό μας πληροφορεί ότι κάθε φωτόνιο, δηλαδή κάθε στοιχειώδες ποσό φωτεινής ενέργειας, από μόνο του έχει ελάχιστη ενέργεια, όταν όμως όλα μαζί συγκεντρωθούν σ’ ένα σημείο η ενέργεια αυτή γίνεται πολύ μεγάλη.
Πεντάφωνο: Αποτελείται από πέντε μεγάλα κομμάτια γρανίτη τα οποία έχουν υπολογιστεί έτσι ώστε με την κρούση να παράγουν το καθένα μια διαφορετική ηχητική συχνότητα, μια διαφορετική νότα. Οι πέντε νότες αντιστοιχούν στην αρχαία πεντατονική μουσική κλίμακα.
Οπτικοί Δίσκοι: Πειραματιζόμενοι με τους οπτικούς δίσκους θα διαπιστώσετε ότι όταν εικόνες περνούν με μεγάλη ταχύτητα μπροστά από το οπτικό μας πεδίο, το ανθρώπινο μάτι δεν τις αντιλαμβάνεται ως διαφορετικές, αλλά δημιουργεί ένα συνεχές οπτικό σύνολο, όπως όταν βλέπουμε μια ταινία. Αυτό συμβαίνει διότι η εντύπωση της εικόνας εξακολουθεί να διαρκεί ακόμα 1/16 περίπου του δευτερολέπτου πάνω στο οπτικό νεύρο, λόγω αδράνειας. Αυτή η ιδιότητα του ματιού ονομάζεται μετείκασμα. Ο κινηματογράφος στηρίζεται ουσιαστικά στην «αδυναμία» του ματιού να δει περισσότερες από 24 φωτογραφίες το δευτερόλεπτο.
Εκκρεμές: Στο εκκρεμές οι μεγάλοι θα θυμηθούν και οι μικρότεροι θα μάθουν ότι η ενέργεια στο σύστημα που ξεκινά την ταλάντωση μεταφέρεται λόγω σύζευξης στο επόμενο σύστημα, με αποτέλεσμα το πλάτος ταλάντωσης στο πρώτο να μειώνεται και στο επόμενο να αυξάνεται.
Υδροστρόβιλος: Στο διαφανές δοχείο με το υγρό μπορούμε να δημιουργήσουμε μια δίνη με την περιστροφή του μοχλού και να κατανοήσουμε τη δυναμική του φαινομένου, ή να το παραλληλίσουμε με την περιστροφική κίνηση του αέρα που δημιουργεί τον ανεμοστρόβιλο.
Σφαίρες αδράνειας: Παίζοντας με τις σφαίρες αδράνειας εντυπωσιαζόμαστε πάντα με το φαινόμενο της μεταφοράς της ορμής, όταν κατά την κρούση των σφαιρών διατηρείται η αρχική ορμή και μεταφέρεται διαδοχικά διαμέσου όλων των σφαιρών για να φτάσει κάθε φορά στην τελευταία.
Παραβολικά κάτοπτρα: Τα παραβολικά κάτοπτρα είναι τοποθετημένα σε ευθεία γραμμή, σε αρκετά μεγάλη απόσταση το ένα από το άλλο. Αν σταθούν δύο άτομα μπροστά σε κάθε ένα από αυτά μπορούν άνετα να συνομιλήσουν, ακόμα και αν μιλούν ψιθυριστά. Αυτό συμβαίνει διότι τα μεταφερόμενα μέσω του αέρα ηχητικά κύματα ανακλώνται στο παραβολικό κάτοπτρο και η ενέργειά τους συγκεντρώνεται στο κέντρο και ο ήχος καταλήγει ενισχυμένος στα αυτιά αυτών που παίρνουν μέρος στο πείραμα.
ΠΛΑΚΕΣ ΜΕ ΕΔΑΦΙΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ
Τα διαδραστικά πειραματικά όργανα συνοδεύονται από σχετικά εδάφια από το διασωζόμενο έργο του μεγάλου φιλοσόφου, που έχουν αναρτηθεί σε ειδικές πλάκες.

…Τούτο δ’ η ταχύτης ποιεί της κινήσεως, ώστε δοκείν έτερον είναι το ορών και το ορώμενον…
[…το αποτέλεσμα αυτό το παράγει η ταχύτης της κίνησης, ώστε να φαίνεται ότι άλλο είναι το βλέπον κι άλλο το ορώμενον…]
ΠΕΡΙ ΑΙΣΘΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΤΩΝ

…Περί δε της αληθείας, ως ου παν το φαινόμενον αληθές…
[…όσον δε αφορά την αλήθεια, δεν είναι κάθε φαινόμενο και πραγματικό…]
ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Γ’

…Νους δε υπό του νοητού κινείται…
[…η κίνηση του νου προκαλείται από το νοητόν…]
ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Α’

… Τα μεν ουν είδη το νοητικόν εν τοις φαντάσμασι νοεί…
[…η νοητική ψυχή νοεί τα είδη στις εικόνες της φαντασίας…]
ΠΕΡΙ ΨΥΧΗΣ Γ’

…Πότερον δε γέγονε ποτέ κίνησης, ουκ ούσα πρότερον, και φθείρεται πάλιν ούτως ώστε κινείσθαι μηδέν…
[… Η κίνηση γεννήθηκε κάποια μέρα, μη υπάρχουσα πρωτύτερα και φθείρεται έτσι ώστε να μην υπάρχει…]
ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΚΡΟΑΣΕΩΣ Θ’

…εις άπειρον δε κινείσθαι μηδέν…
[…τίποτα δεν κινείται επ’ άπειρον…]
ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΚΡΟΑΣΕΩΣ Θ’

…οίον ει εξ αέρος εστί το αισθητήριον, καθ’ έστιν ο αήρ και ψόφου και χρόας…
[…ο αέρας είναι το στοιχείο που μεσολαβεί στην αίσθηση του χρώματος και του ήχου…] ΠΕΡΙ ΨΥΧΗΣ Γ’

…Το πρώτως κινούν εν άπασιν είναι τοις κινουμένοις ακίνητον…
[…το πρωταρχικώς κινούν είναι ακίνητο…]
ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΚΡΟΑΣΕΩΣ Θ’

…Άπαν το κινούμενον υπό τινος ανάγκη κινείσθαι…
[…κάθε τι που κινείται είναι ανάγκη να το κινεί κάποιο πράγμα…]
ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΚΡΟΑΣΕΩΣ Η’

…Διό και δοκεί ο χρόνος είναι της σφαίρας κίνησης ότι ταύτη μετρούνται αι άλλαι κινήσεις και ο χρόνος ταύτη τη κινήσει…
[…Για αυτό και φαίνεται ότι ο χρόνος είναι η κίνηση της σφαίρας (του σύμπαντος). Με αυτήν μετρούνται οι άλλες κινήσεις και ο χρόνος επίσης…]
ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΚΡΟΑΣΕΩΣ Δ’

…Αλλά τάχιστα κινείται τα εγγύτατα του κινούντος, τοιαύτη δ’ η του όλου κίνησις εκεί άρα το κινούν…
[…ταχύτερα κινούνται τα πράγματα που βρίσκονται πλησιέστερα του κινούντος, αυτή είναι η κίνηση του σύμπαντος, στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται το κινούν…]
ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΚΡΟΑΣΕΩΣ Θ’

… Ηχώ δε γίνεται όταν υπό του αέρος, όστις ένεκα του αγγείου, όπερ περιώρισε και ημπόδισε αυτόν να διαχυθή, έγεινεν είς, πάλιν ο αήρ απωσθή, ώσπερ σφαίρα...
[…η ηχώ δεν γίνεται όταν ο αέρας (το ηχητικό κύμα) που περιορίστηκε στο αγγείο, και που δεν αφήνεται να διαλυθεί, αποκρούεται πάλι σαν σφαίρα…]
ΠΕΡΙ ΨΥΧΗΣ Β’





Οι καταρράκτες της Βαρβάρας

Δημοσιεύθηκε από σε *ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ·
Tags: καταρράκτεςτηςΒαρβάρας
"ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" Προορισμός μας στους




Η συμφωνία της φύσης περιλαμβάνει δύο απίθανους καταρράκτες και ολοκληρώνεται με τους ίταμους, τα σκλήθρα, τις φλαμουριές, τις οξιές, τις άγριες φουντουκιές που φυτρώνουν ολόγυρα, ενώ τα βράχια με τα έντονα χρώματα σχηματίζουν ένα είδος πύλης στα ψηλά. Τόσο η τοποθεσία όσο και η αίσθηση ηρεμίας, γαλήνης και επαφής με το φυσικό στοιχείο σε κάνουν να νομίζεις ότι ανακάλυψες ένα κομμάτι του επι γης παραδείσου.

Αφήνοντας το όχημά σας στον χώρο στάθμευσης και μπαίνοντας στη ρεματιά μπορείτε να δείτε τους δύο καταρράκτες. Το σημείο από παλιά ονομαζόταν «του Αγγελούση» και το νερό καταλήγει στον Μαυρόλακα, το ποτάμι που είναι το σύνορο Ολυμπιάδας-Βαρβάρας. O πρώτος καταρράκτης είναι ορατός από ψηλά, ενώ στον δεύτερο θα νιώσετε την ορμή του νερού, ακόμα και το καλοκαίρι. Η περιπατητική διαδρομή ανακάλυψης είναι σύντομη (5-10 λεπτά) και τόσο τα ξύλινα γεφυράκια, όσο και η σωστή σηματοδότηση συμβάλλουν θετικά στην απόλαυση του μοναδικού τοπίου. Ο τόπος είναι ιδανικός για οικογένειες με μικρά παιδιά, τα οποία είναι σίγουρα ότι θα ενθουσιαστούν.

ΠΩΣ ΘΑ ΦΤΑΣΕΤΕ
Οι καταρράκτες της Βαρβάρας κρύβονται στο πυκνό δάσος που ανήκει στη Βαρβάρα, αλλά βρίσκονται πιό κοντά στην Ολυμπιάδα. Ακολουθώντας τον ασφάλτινο δασικό δρόμο Βαρβάρας-Ολυμπιάδας, που αποτελεί μια από τις ομορφότερες ασφάλτινες διαδρομές στη Χαλκιδική, θα περάσετε τις χαρακτηριστικές 5 Βρύσες (το σημείο αυτό λέγεται και Κρασονέρι) και θα κατηφορίσετε μέχρι να δείτε τη σχετική πινακίδα στ’ αριστερά σας. Οδηγήστε στο βατό χωματόδρομο και στα 2,3 χιλιόμετρα πρέπει να έχετε το νου σας καθώς θα χρειαστεί να στρίψετε όλο αριστερά ακολουθώντας τη «φουρκέτα». Μετά από 900 μ. θα βρεθείτε στο σημείο στάθμευσης. Αν πάτε ελαφρώς αριστερά, από εκεί θα βρεθείτε μετά απο 4 χλμ. πάνω σε περιοχή λατομείων, ενώ εαν συνεχίσετε την πορεία σας ανατολικά θα φτάσετε στα Καλύβια Βαρβάρας.





Κάστρο της Ρεντίνας

Δημοσιεύθηκε από σε *ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ·
Tags: ΚάστροτηςΡεντίνας
"ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" Προορισμός μας στο





Ονομασίες του κάστρου
Αρτεμίσιο: Ονομάστηκε έτσι,σύμφωνα με τον Προκόπιο, από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, όταν αυτός αποφάσισε την οχύρωσή του υπάρχοντος οικισμού. Το όνομα του πιθανόν ωφείλεται στο ναό της θεάς Άρτεμης  που βρισκόταν στην κορυφή του και που λείψανά  του βρισκόταν ακόμη εκεί.
Ρεντίνα:Αναφέρετε μ΄ αυτό το όνομα τον 10ο αιώνα όταν αυτό επιλέχθηκε ως έδρα της νέας επισκοπής που ιδρύθηκε, με τον σύνθετο τίτλο του επισκόπου "ο Λητής και Ρεντίνης".
Πυργούδια: έτσι ονομάζεται το κάστρο τους τελευταίους αιώνες από τους κατοίκους της γύρω περιοχής.

Στρατηγική θέση του κάστρου
   Το κάστρο βρίσκεται στην κορυφή ενός φυσικού λόφου  που δεσπόζει στο σημείο που τα βουνά της Μυγδονικής λεκάνης συγκλίνουν και δημιουργούν ένα στενό πέρασμα που επιτρέπει  τη διέλευση του Ρήχιου ποταμού και του πανάρχαιου δρόμου επικοινωνίας της Μακεδονίας με την θρακική περιοχή.Αυτός ο δρόμος απέκτησε φήμη την ρωμαϊκή εποχή, γνωστός  ως Εγνατία οδός  και συνέχισε τη ζωή του και στα βυζαντινά χρόνια, αλλά και την εποχή της τουρκοκρατίας μέχρι και σήμερα.Οι δυο πλευρές του λόφου  είναι απότομες και δυσκολοπροσπέλαστες και δημιουργούν μαζί με τα τείχη του έναν ιδιαίτερα ισχυρό οχυρωμένο χώρο που σκοπός του ήταν να διαφεντεύει και να ελέγχει το δρόμο αυτό.

Φυσικό τοπίο
     Ο λόφος βρίσκεται δυτικά του Ρήχειου ποταμού και αποτελεί πραγματικά ένα ανυπέρβλητο σε ομορφιά τοπίο.Η περιοχή μάλιστα προστατεύεται για το φυσικό της κάλλος αλλά και για τη μοναδικότητα της βλάστησης της από διεθνείς συμβάσεις και θεωρείται μια από τις σπουδαιότερες, από περιβαλλοντικής σημασίας, περιοχές του πλανήτη.
    Η οργιώδη βλάστηση τηςμικρής αυτής κοιλάδας ίσως να είναι αυτή που ενέπνευσε το τραγικό ποιητή Ευριπίδη να γράψει το έργο του "Βάκχες",στο οποίο περιγράφεται ένα τοπίο που συναντάμε ακριβώς σ΄αυτή την περιοχή. Είναι γνωστό ότι ο ποιητής πέθανε και τάφηκε εδώ.

      Γράφει χαρακτηριστικά ο Προκόπιος (6ος αι.μ.Χ)
"Ρει δε τις ποταμός...Ρήχιος όνομα, ος δην χώρα αγαθήν  τε και γεώδη ... προσήνης ο ποταμός εστί, γαληνόν το ύδωρ και πότιμον, η γη χθαμαλή, αρόματα πολλά, έλος εύνομον,και ταύτην μεν ευδαιμονίας η χώρα ευ έχει"
   Ενώ ο Χρυσοχόος στο έργο του "Τα Μακεδονικά Τέμπη" γράφει στα 1904:
"Η είσοδος του στενού είναι ως τοπείον είναι τι ανώτερον πάσης περιγραφής και απαράμιλλον προς σύγκρισην....Η διάβασις έχει πολύ το ωραίον , αλλά και το φοβερόν επίσης.

Πότε ξεκίνησαν οι ανασκαφές και ποιες οι δυσκολίες της;
         Οι ανασκαφές στον οχυρωμένο βυζαντινό οικισμό της Ρεντίνας άρχισαν το 1976 από το Κέντρο Βυζαντινών Ερευνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με εποπτεία της 9ης Ευφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και με επιστημονική ευθύνη του ακούραστου καθηγητή Μουτσόπουλου Νικολάου και συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
       Η εγκατάλειψη του κάστρου απ΄τον 17ο αιω. είχε σαν αποτέλεσμα ο λόφος να καλυφθεί από άγρια βλάστηση, η οποία είχε εισχωρήσει σε κάθε κτίσμα και έτσι αυτά να καταστραφούν. Ήταν πραγματικά δύσκολο για τους αρχαιολόγους να εντοπίζουν αν κάθε πέτρα που συναντούσαν ανήκε σε κάποιο κτίσμα ή όχι ώστε να αρχίζουν σιγά σιγά να αποτυπώνουν τους χώρους του κάστρου .
       Επιπλέον δυσκόλευε το έργο και η ναρκοθέτηση του χώρου από τους Γερμανούς στον  Ά παγκόσμιο πόλεμο.
         Χρειάστηκαν μεγάλες προσπάθειες για να απαλλαχθεί το δάσος από τις νάρκες και μετά τη χορήγηση των σχετικών αδειών από το δασαρχείο, να καθαριστεί σταδιακά ο λόφος από το άγριο δάσος, ώστε να προσανατολίζονται  καλύτερα οι αρχαιολόγοι για την επιλογή των θέσεων ανασκαφής.
'Οπως έλεγε χαρακτηριστικά  σε μια συνέντευξή του ο κ Μουτσόπουλος:
"Ήταν  µια προσπάθεια αυτογνωσίας,  διότι σ’ αυτήν την ερηµιά 35 χρόνια που έσκαβα και λέω ερηµιά, γιατί υπήρξε ένας λόγκος που ούτε τσοµπάνης  µπορούσε να βρει τα πρόβατά του. Για να προχωρήσουµε την πρώτη φορά  πήραµε την  βοήθεια των λοκατζήδων.
Πήραµε έναν λοχία µε δυο τσεκούρια και µε συρµατόσχοινο που έχουν οι λοκατζήδες και πετώντας µε γάντζους και σκοινιά για να δούµε τι είναι µέσα στον άγριο λόγκο και έτσι βρήκα ορισµένα δείγµατα και κατάλαβα πού είναι. Πέρασαν χρόνια για να καταλάβω τι είναι αυτό, κάστρο, πόλη είναι αυτό"



Στρατώνι Χαλκιδικής

Δημοσιεύθηκε από σε *ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ·
Tags: ΣτρατώνιΧαλκιδική
"ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" Προορισμός μας στο ...





Το Στρατώνι είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό κτισμένο στο μυχό του κόλπου της Ιερισσού, με περισσότερους από 1.200 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011). Η ίδρυσή του ως οικισμού τοποθετείται στα τέλη του 19ου αιώνα και έχει άμεση σχέση με τη μεταλλευτική δραστηριότητα στην περιοχή. Τα πλούσια κοιτάσματα μεικτών θειούχων μεταλλευμάτων, γνωστά ήδη από την αρχαιότητα και τους βυζαντινούς χρόνους, αποτέλεσαν τη βασική πλουτοπαραγωγική πηγή του χωριού. Από τότε άρχισαν να συγκεντρώνονται στο Στρατώνι άνθρωποι από τις γύρω περιοχές, και από άλλα μέρη της Ελλάδας, για να δουλέψουν στα μεταλλεία. Ο πληθυσμός αυξήθηκε σημαντικά λόγω των προσφύγων που κατέφυγαν εδώ μετά τη Μικρασιατική καταστροφή. Το 1932 το χωριό υπέστη εκτεταμένες καταστροφές από το σεισμό που είχε επίκεντρο τον κόλπο της Ιερισσού. Στα αμέσως επόμενα χρόνια ανοικοδομήθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου.

Η περιοχή κατοικούνταν από τα αρχαιότατα χρόνια και η μεταλλευτική δραστηριότητα στο Στρατώνι και στα γύρω χωριά ανάγεται στο 600 π.Χ., περίπου. Οι ανασκαφές του 1962 έδειξαν ότι το Στρατώνι κτίστηκε στη θέση της αρχαίας Στρατονίκης. Αυτή την πόλη αναφέρει και ο Πτολεμαίος Κλαύδιος, αλλά την τοποθετεί -λανθασμένα- στο Σιγγιτικό κόλπο.

AΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ
Η ιστορία του τόπου αντικατοπτρίζεται στα σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα. Σε καλλιέργεια ιδιωτικού κήπου βρέθηκε τμήμα μαρμάρινου αναθηματικού ανάγλυφου, το οποίο φιλοξενείται στο αρχαιολογικό μουσείο Πολυγύρου και ανήκει μάλλον στους πρώιμους ρωμαϊκούς χρόνους. Πρόκειται για μετωπικά όρθια γυναικεία μορφή, ντυμένη με μακρύ χιτώνα, η οποία στο αριστερό χέρι κρατά το κέρας της Αμάλθειας και ιμάτιο. Πιθανότατα πρόκειται για αναπαράσταση της θεάς Ισιδας-Τύχης. Είναι η λεγόμενη «δέσποινα του Στρατωνίου».

Το 1962, κατά την ανόρυξη αυλάκων ύδρευσης μπροστά από το ταμείο αλληλοβοηθείας Μεταλλείων Κασσάνδρας, βρέθηκε ορθογώνιο κτίσμα 10 x 6 μ. με άξονα βορρά-νότου και είσοδο από το νότο. Αποτελείται από ένα κύριο θάλαμο 5 x 5,50 μέτρα κι έναν προθάλαμο 5 x 3 μ. που επικοινωνούν μέσω μιας πόρτας πλάτους 1,80 μ. Οι τοίχοι σώζονται μέχρι ύψους 0,80 μ. Κατά μήκος του δυτικού τοίχου βρέθηκε μια μαρμάρινη σαρκοφάγος διαστάσεων 2,20 x 0,78 μ. Στο κέντρο του βόρειου τοίχου του κυρίως θαλάμου ανακαλύφθηκε βάθρο. Μπροστά από το βάθρο βρισκόταν σε θέση πρηνή, ακέραιο άγαλμα γυναίκας ύψους 2 μ., περίπου. Μεταξύ του γυναικείου αγάλματος και της σαρκοφάγου υπήρχε ακέφαλο άγαλμα άνδρα με ιμάτια.

Βρέθηκε και τρίτος ανδρικός κορμός, καθώς και ορθογώνια πλάκα με παράσταση νεκροδείπνου με την επιγραφή «Νεικοπτελέμα Επιλύκου, ηρωίς, χαίρε» και ανδρική εικονιστική κεφαλή που ανήκει προφανώς στον κορμό εποχής των Κλαυδίων. Επίσης, μια επιτύμβια στήλη με την επιγραφή «Αφθόνητος Αρισσήδιος Τηερτέου». Σε άλλη πλάκα υπάρχει η επιγραφή «Ηρόδωρος Θεαγένους». Eντός του θαλάμου ανακαλύφθηκε κτιστός κιβωτιόσχημος τάφος και οξυπύθμενο πιθάρι που περιείχε ελάχιστα οστά. Πρόκειται, προφανώς, για κάποιο ηρώο που τοποθετείται στον 1ο αιώνα π.Χ.

Νότια του χωριού, στις πλαγιές των λόφων, επισημάνθηκαν ανοιγμένοι τάφοι ρωμαϊκής και μεταγενέστερης εποχής, καθώς και ερείπια σπιτιών. Περισυλλέχθηκαν όστρακα ελληνιστικής και βυζαντινής εποχής και λαβή αμφορέα σφραγισμένη. Από την αυλή ενός σπιτιού περισυλλέχθηκαν τέσσερα κομμάτια μαρμάρου που είχαν σπάσει πρόσφατα και αποτελούν τον κορμό ανδρικού αγάλματος.

Προς τα νότια του χωριού, στην κορυφή του πρώτου παραθαλάσσιου υψώματος το οποίο από την πλευρά της θάλασσας είναι απότομο και καλύπτεται από ελαιόδεντρα, ανακαλύφθηκε κτιστός τάφος με καμαρωτή στέγη, με πήλινους οπτόπλινθους (2,40 x 1,25 x 1,20 μ.). Στην ανατολική στενή πλευρά ανοιγόταν ορθογώνια κόγχη, η οποία περιβάλλονταν από μαρμάρινες πλάκες. Το δάπεδο αποτελούνταν από πήλινες και μαρμάρινες πλάκες. Μια πήλινη πλάκα φέρει έντυπα ορθογώνια και εντός τους από έναν εγχάρακτο σταυρό και σε κάθε γωνία του χαραγμένα ανά ένα τα γράμματα της λέξης ΘΕΟΥ. Ο τάφος ήταν γεμάτος με οστά, τα οποία ωστόσο δεν βρίσκονταν στην αρχική τους θέση.





Ουρανούπολη της Χαλκιδικής

Δημοσιεύθηκε από σε *ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ·
Tags: ΟυρανούποληΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣΣΤΗΝΕΛΛΑΔΑ
"ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" Προορισμός μας η ...





H Ουρανούπολη είναι το κατώφλι του Άθω. Είναι ο τελευταίος κοσμικός τόπος στον οποίο φθάνει ο επισκέπτης που σκοπεύει να επισκεφθεί τη μοναστική πολιτεία. Καθημερινά από το μικρό λιμάνι στη σκιά του Πύργου ξεκινούν τα καράβια στα οποία επιβιβάζονται οι προσκυνητές (αφού προηγουμένως εφοδιαστούν από το «γραφείο προσκυνητών» τη σχετική άδεια) για να φθάσουν στο επίνειο του Αγίου Όρους, τη Δάφνη.

H Oυρανούπολη πήρε το όνομά της από την αλεξανδρινή πόλη που ίδρυσε το 315 π.Χ ο Αλέξαρχος, ο γιός του Αντιπάτρου και αδελφός του Κασσάνδρου. Η πόλη αυτή κτίσθηκε πάνω στα ερείπια της Σάνης αποικίας των Ανδρείων, την οποία κατέστρεψε εκ θεμελίων ο Φίλιππος ο Β΄. Σωζόμενα νομίσματά της φέρουν την επιγραφή "ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΠΟΛΕΩΣ" και άλλα «ΟΥΡΑΝΙΔΩΝ ΠΟΛΕΩΣ» και παράσταση της Ουρανίας Αφροδίτης, καθισμένης σε σφαίρα από τη μια όψη και από την άλλη τον ήλιο ακτινοστεφή με οκτώ ακτίνες.
Το 10ο αιώνα στη χερσόνησο του Άθω ιδρύονται τα πρώτα μοναστήρια. Ένα από αυτά είναι και η "Μονή Ζυγού" ή "Φραγγόκαστρο" που βρίσκεται κοντά στην Ουρανούπολη, όπου ασκήθηκε για ένα περίπου χρόνο ο Όσιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης ο ιδρυτής της Μεγίστης Λαύρας. Η Μονή αυτή βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της ανασκαφής κατά την οποία αποκαλύπτονται σημαντικά ευρήματα και κατέχει το σπουδαίο προνόμιο να είναι η μοναδική εκτός Αγίου Όρους και επομένως να είναι επισκέψιμη από γυναίκες.
Στις αρχές του 14ου αιώνα χτίζεται από τη Μονή Βατοπαιδίου ο βυζαντινός Πύργος που δεσπόζει στην Ν.Δ άκρη του χωριού με σκοπό τη προστασία του μετοχιού και είναι ο πιο μεγάλος και ο πιο καλά διατηρημένος (ιδιαίτερα μετά από την πρόσφατη αναπαλαίωσή του από τη 10η εφορία βυζαντινών αρχαιοτήτων) στη Χαλκιδική. Το 19ο αιώνα μετά από σεισμό γκρεμίζεται ο τελευταίος όροφός του. Τότε επισκευάζεται και παίρνει τη τελική του μορφή. Παράλληλα κτίζονται τα συνοδευτικά του κτίρια. Ένα από αυτά στεγάζει σήμερα το γραφείο της κοινότητας.
Μετά τη μικρασιατική καταστροφή πρόσφυγες από τα νησιά του Μαρμαρά στη Προποντίδα συγκεντρώνονται στο χώρο αυτό βρίσκοντας στέγη στο Πύργο, στα κοντινά του κτίρια και σε αντίσκηνα. Το 1926 κτίζονται από μια γερμανική εταιρεία τα πρώτα σπίτια του χωριού, κάποια από τα οποία διατηρούνται ακόμη. Αργότερα οι κάτοικοι χτίζουν την Εκκλησία, το Σχολείο και αρχίζει να οργανώνεται μια κοινότητα με το όνομα «Προσφόριον», ύστερα «Πύργος» και γύρω στο 1960 παίρνει το οριστικό της όνομα «Ουρανόπολη». Το 1928 συνδέεται με τη ζωή του χωριού το ζεύγος Lock που εγκαθίσταται στον πύργο. Η συνεργασία του ζεύγους που χρησιμοποιεί σχέδια αντιγραμμένα από κώδικες των μοναστηριών με κατοίκους του χωριού που γνωρίζουν τη τέχνη του χαλιού, βάζει τα θεμέλια μίας τοπικής βιοτεχνίας που έδωσε δουλειά και έσοδα σε πολλές οικογένειες. Τη δεκαετία του 60  έρχονται οι πρώτοι τουρίστες, κατασκευάζονται δρόμοι, έρχεται ο ηλεκτρισμός, κτίζεται το ξενοδοχείο Ξενία.








Μονή του Αγίου Γεωργίου Ασπροβάλτας

Δημοσιεύθηκε από σε *ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ·
Tags: ΑσπροβάλταΜονήτουΑγίουΓεωργίου
"ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ"

Ένα καινούργιο κανάλι ξεκινώ στο youtube με τίτλο "ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ". Το περιεχόμενο θα περιλαμβάνει περιπατητικές διαδρομές από την Ελλάδα.
 
Για την εγγραφή των vido χρησιμοποιώ τελείως ερασιτεχνική μέθοδο, δηλαδή η καταγραφή γίνεται με το Xiaomi Redmi Note 4X smartphone τοποθετημένο επάνω σε ένα 2-Axis Stabilizer JJ-1. Δεν είναι και ότι τελειότερο αλλά μέχρι στιγμής ξεκινώ κάτι που αν αρέσει στον κόσμο και έχουμε αρκετά like, τότε θα σκεφτώ για μια αναβάθμιση του εξοπλισμού.

 
Πρώτος προορισμός Η Μονή του Αγίου Γεωργίου στην Ασπροβάλτα.





Η Μονή του Αγίου Γεωργίου, βρίσκεται στα Κερδύλλια Όρη και συγκεκριμένα στο πανόραμα του οικισμού της Ασπροβάλτας. Περιβάλλεται από ένα πανέμορφο δάσος, το οποίο της προσφέρει απλόχερα την αγκαλιά του και την προφυλάσσει από διάφορες επιδρομές, κατά την διάρκεια των χρόνων.
Η Μονή είναι κτισμένη στα μέσα του 16ου αιώνα και ακολουθεί την μοναστηριακή αρχιτεκτονική της Μακεδονίας στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, η οποία δεν διαφέρει σε σχεδιασμό και λειτουργία από εκείνη της βυζαντινής εποχής.
Ο αρχιτεκτονικός τύπος που κυριαρχεί είναι ο λεγόμενος αθωνικός ή αγιορείτικος, σταυροειδής εγγεγραμμένος, που έχει ως κύριο χαρακτηριστικό του, τις πλευρικές κόγχες ή πλάγιους χορούς, μέρος προορισμένο για τους χορούς των ψαλτών και το μεγάλο νάρθηκα, τη λεγόμενη λιτή. Ο κεντρικός χώρος καλύπτεται με εξαιρετικής κατασκευής μεγάλο σταυροθόλιο.
Επίσης στην Μονή του Αγίου Γεωργίου, μπορεί κανείς να θαυμάσει μερικές από τις αρετές της βυζαντινής αρχιτεκτονικής: επιμελημένες τοιχοποιίες, ισορροπημένη κλιμάκωση όγκων, γραφικότητα στη σύνθεση και αναζήτηση πολυχρωμίας. Εξωτερικά οι όψεις ζωογονούνται με οδοντωτές ταινίες, τυφλά αψιδώματα. Στα ίδια μέρη του ναού παρατηρείται εναλλασσόμενη χρήση ζωνών από λαξευτούς δόμους, με σειρές πλίνθων.







Ζευγάρι δυσφήμησε φωτογράφο ...

Δημοσιεύθηκε από σε *Photo News ·
Tags: theandreapolito
Ζευγάρι δυσφήμησε φωτογράφο για 125 δολάρια -Τώρα το δικαστήριο τους ζητά να του δώσουν 1 εκατ. δολάρια

Σοκ έπαθε ένα ζευγάρι όταν έμαθε τελικά από το δικαστήριο πως θα πρέπει να κατάβαλει το ποσό του ενός εκατομμυρίου δολαρίων στη φωτογράφο του γάμου τους για την δυσφήμιση που του προκάλεσαν από το 2014 μέχρι σήμερα.

Η κόντρα του ζευγαριού με τον φωτογράφο ξεκινά από τον Οκτώβριο του 2014, όταν ο Άντριου και η Νέλι είχαν συμφωνήσει με την φωτογράφο να πληρώσουν επιπλέον 125 δολάρια για την δημιουργία του άλμπουμ του γάμου τους.
Κι ενώ η κάλυψη της γαμήλιας τελετής έγινε κάτω από άριστες συνθήκες, τα πράγματα πήραν διαφορετική τροπή όταν το ζευγάρι αρνήθηκε να δώσει τα 125 δολάρια που είχαν συμφωνηθεί, με αποτέλεσμα και η φωτογράφος να αρνηθεί να τους δώσει το άλμπουμ τους.
Το ζευγάρι μάλιστα όχι μόνο δεν δέχθηκε έστω να βρει μία λύση με την φωτογράφο, αλλά εμφανίστηκε στον τοπικό τηλεοπτικό σταθμό του NBC στο Ντάλας και διέδωσε πως η φωτογράφος τους απέκρυπτε τις φωτογραφίες του γάμους τους, στερώντας τους ένα τόσο σημαντικό κομμάτι από τον γάμο τους.

Οι ίδιοι  ξεκίνησαν έναν διαδικτυακό πόλεμο με την ίδια, λέγοντας σε σελίδες στο Facebook και στο Instagram το «κακό» που τους προξένησε, ενώ μάλιστα ο Άντριου έγραψε την ιστορία από την δική του πλευρά σε ένα site.

Ολο αυτό έκανε τεράστιο κακό στην επιχείρηση της φωτογράφου γάμου, η οποία όχι μόνο έχασε πελάτες, αλλά αναγκάστηκε και να κλείσει το στούντιό της.

Όπως ανέφερε, η καταστροφή ήταν τόσο μεγάλη που δεν έχει φωτογραφίσει ούτε έναν γάμο εδώ και δύο χρόνια.

Εν τέλει μετά από τρία χρόνια η φωτογράφος δικαιώθηκε με το δικαστήριο του Ντάλλας να ζητά από το ζευγάρι να του δώσει 1, 8 εκατ. δολάρια.

Μάλιστα, η απόφαση εξέπληξε τόσο πολύ την Νέλι (νύφη) που δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της.







Chios Nature: Έκθεση φωτογραφίας για την άγρια φύση

Δημοσιεύθηκε από σε *Photo News ·
Tags: ChiosNature
Ο περιβαλλοντικός οργανισμός, Chios Nature, θα παρουσιάσει την όγδοη ετήσια έκθεσή του με θέμα την άγρια φύση της Χίου, των Οινουσσών και των Ψαρών στο περιβόλι του Citrus στον Κάμπο, η οποία θα εγκαινιαστεί στις 19 Αυγούστου στις 8 μμ.
Όπως διευκρινίζεται σε δελτίο Τύπου, φέτος το ύφος της έκθεσης αλλάζει, αναγνωρίζοντας ότι η προσπάθεια ανάδειξης και εορτασμού της φύσης πετυχαίνει όταν είναι συλλογική και όχι ανταγωνιστική, γι' αυτό και δεν υπάρχει το διαγωνιστικό στοιχείο. Φωτογραφίες του θα εκθέσει και ο πολυβραβευμένος φωτογράφος φύσης, Χρήστος Βλάχος, που επισκέφτηκε τρεις φορές μέσα στη χρονιά που πέρασε την Χίο για να εμψυχώσει τους Χιώτες φυσιολάτρες και να μοιραστεί τεχνικές και γνώσεις.
Με δεδομένο ότι η ειδικότητα του κ Βλάχου είναι η ορνιθοπανίδα, η φετινή έκθεση εστιάζει σ ‘αυτήν χωρίς όμως να παραμελεί τα παραδοσιακά πλέον θέματα της… τα φυτά, τα τοπία, και τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου.
Η είσοδος είναι ελεύθερη, ενώ μετά τα εγκαίνια θα ακολουθήσει κέρασμα







Πρόσφατες δημοσιεύσεις | Παλαιότερες δημοσιεύσεις
©copyright design and developer 2016 - 2017 ©NikosT All rights reserved
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού