της - ©Photo – News - ©NikosT - ©Photo-News.gr

Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κύριο Μενού:

Λιμάνι της Αμφίπολης

Δημοσιεύθηκε από σε *ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ·
Tags: ΛιμάνιτηςΑμφίπολης
"ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" Προορισμός μας το ...





Σε απόσταση μόλις 2,5 χιλιόμετρων από τον λόφο Καστά της Αρχαίας Αμφίπολης, όπου η αρχαιολογική σκαπάνη έχει κατορθώσει με τα ευρήματά της να κεντρίσει το ενδιαφέρον της υφηλίου, ένα λιμάνι μοιάζει «ξεχασμένο» από τον χρόνο.

Ο λόγος για το άλλοτε εμπορικό και επιβατικό λιμάνι της Αμφίπολης. Σήμερα αυτό που το θυμίζει σε όσους περνούν από την περιοχή είναι μια ταμπέλα οδικής κυκλοφορίας, πάνω στην Εγνατία Οδό.

Πρόκειται για ένα φυσικό λιμάνι, γνωστό από την αρχαιότητα, που θεωρείται σίγουρο πως χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν για πολλαπλούς σκοπούς και κρατήθηκε «ζωντανό» και επικερδές για τη χώρα, έως και λίγο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

«Το λιμάνι της Αμφίπολης αποτελούσε τερματικό σταθμό της σιδηροδρομικής γραμμής του ΟΣΕ- ονόματι Σιδηροδρομικός Σταθμός Αμφίπολης Λιμένα» θα θυμηθούν οι κάτοικοι των Κερδυλλίων, εξιστορώντας την πορεία του «άγνωστου» σε πολλούς αυτού λιμανιού, στα σύγχρονα χρόνια.

Έδωσε το όνομά του στον τερματικό σταθμό των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους, της σιδηροδρομικής γραμμής Νέας Ζίχνης - Αμφίπολης Λιμένα, στη χιλιομετρική θέση 24,849 από Νέα Ζίχνη.

Το λιμάνι λειτουργούσε από παλιά, ενώ η σιδηροδρομική γραμμή εγκαινιάστηκε στις 5 Μαΐου του 1940 και έκλεισε το 1969, μαζί με τη γραμμή Νέας Ζίχνης - Αμφίπολης Λιμένα. Ο σταθμός διέθετε πλευρική αποβάθρα και γραμμές εναπόθεσης αμαξοστοιχιών, ενώ συνδεόταν με εμπορευματικές γραμμές με τον λιμένα της Αμφίπολης, για τον οποίο ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι χρησιμοποιήθηκε από τον Ιωάννη Μεταξά για τη μεταφορά οικοδομικών υλικών για την κατασκευή των οχυρών.

Οι ράγες του σταθμού αποξηλώθηκαν το 1969 και το άλλοτε πολυσύχναστο λιμάνι άρχισε να ξεχνιέται, ενώ οι εντατικές εργασίες στον ποταμό Στρυμόνα το μετέτρεψαν πολύ γρήγορα σε «γούρνα» φερτών υλών του ποταμού.

Το 2000, το λιμάνι της Αμφίπολης εντάσσεται στο Επιχειρησιακό πρόγραμμα Αλιείας 2000-2006. Ο προϋπολογισμός του έργου, που σκοπό είχε να αλλάξει τον αλιευτικό, εμπορικό και επιβατικό χάρτη του Νομού Σερρών, «άγγιξε» τις 860.000 ευρώ. Το έργο βρισκόταν υπό την αιγίδα του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και χρηματοδοτήθηκε από εθνικούς πόρους κατά 25% και κοινοτικούς πόρους κατά 75%, με τίτλο: «Αποκατάσταση φυσικού περιβάλλοντος και εκσυγχρονισμός αλιευτικού καταφυγίου Αμφιπόλης». Φορέας υλοποίησης του έργου ήταν τότε η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Σερρών.

Στόχος του υπουργείου ήταν, το λιμάνι της Αμφίπολης να αξιοποιηθεί ως λιμένας τουριστικών σκαφών και σκαφών αναψυχής από Ελλάδα και Βουλγαρία, ως Περιφερειακό Κέντρο μεταφορών και εμπορίου προς όλη την Ανατολική Μακεδονία και το Βόρειο Αιγαίο και ως αλιευτικό καταφύγιο.

Το 2008 γίνονται τα εγκαίνια του έργου και το λιμάνι παίρνει «ζωή», αλλά ήταν ίσως και η μοναδική μέρα που δέχθηκε τόσους επισκέπτες.

Τα χρόνια πέρασαν και το υπερσύγχρονο λιμάνι, με υποσταθμούς ρεύματος, αντλίες βενζίνης, αντλίες νερού, μένει αναξιοποίητο. Καβούρια και αφρόψαρα οι μόνιμοι «κάτοικοι» του λιμανιού, που στέκει "άπνοο", με μοναδικούς καθημερινούς επισκέπτες του τους τρεις μυδοκαλλιεργητές της περιοχής.

«Υπάρχουν μόνο τρεις μονάδες μυδοκαλλιέργειας» θα πει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ένας εκ των τριών, εξηγώντας πως «τα μόνα σκάφη που μπορούν πλέον να μπαίνουν στο άλλοτε εμπορικό και επιβατικό λιμάνι είναι δύο μεγάλα σκάφη μυδοκαλλιέργειας και έξι μικρά επαγγελματικά αλιευτικά». Ο λόγος δεν είναι φυσικά η απαγόρευση της εισόδου σε πλεούμενα, αλλά η χαμηλή στάθμη του νερού της εισόδου του λιμανιού, που με τον καιρό και την εγκατάλειψη, όπως λένε οι ψαράδες, κατέληξε να γίνει η «γκούρμπα» του ποταμού Στρυμόνα.

«Τα δικά μας σκάφη έχουν μεγάλες προπέλες και έτσι δημιουργούν ρεύματα και καταφέρνουν να διατηρούν το άνοιγμα ανοιχτό. Το βάθος της εισόδου του λιμανιού είναι περίπου στους 80 εκατοστά με ένα μέτρο βάθος και τα καΐκια σέρνονται για να βγουν στη θάλασσα και να επιστρέψουν» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ένας μυδοκαλλιεργητής, σημειώνοντας πως «αν θα τολμήσουν να μπουν σκάφη τουριστικά και ιστιοπλοϊκά η σπάθα κάτω από την καρίνα θα κολλήσει».

Την τελευταία δεκαετία, το λιμάνι της Αμφίπολης «άλλαζε χέρια» συχνά. Από τη Νομαρχία Σερρών το 2003, πέρασε στα «χέρια» του δήμου Αμφίπολης κι έναν χρόνο μετά, από τον δήμο Αμφίπολης και πάλι στη Νομαρχία. Το 2010 πέρασε στην Περιφερειακή Ενότητα Σερρών και τελικά το 2012 πέρασε ξανά στην εποπτεία του δήμου Αμφίπολης.



«Απέδωσαν καρπούς οι προσπάθειες των αρμόδιων φορέων του νομού Σερρών για τη δημιουργία λιμενικού σταθμού στην Αμφίπολη, έπειτα από την καταφατική απάντηση του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, σύμφωνα με την οποία εντός του 2012 θα ξεκινήσει η λειτουργία με την επάνδρωσή του από το Λιμενικό Σώμα.

Η αξιοποίηση του λιμανιού της Αμφίπολης δημιουργεί νέες προοπτικές ανάπτυξης, αλλάζοντας ριζικά το τουριστικό, οικονομικό και επιχειρηματικό προφίλ της ευρύτερης περιοχής. Λόγω της πλεονεκτικής γεωγραφικής του θέσης, η οποία επιτρέπει τη διασύνδεση με χώρους ιστορικού και αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, αλλά και με σημαντικούς οδικούς άξονες, ένας πολλά υποσχόμενος περιφερειακός πόλος έλξης αναπτύσσεται, με εμβέλεια που θα ξεπερνά τα στενά τοπικά όρια.

Λιμένας τουριστικών σκαφών και σκαφών αναψυχής από τη Βουλγαρία, περιφερειακό κέντρο μεταφορών και εμπορίου από και προς την Ανατολική Μακεδονία και το Βόρειο Αιγαίο, το λιμάνι της Αμφίπολης αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα της περιοχής που πρέπει να εκμεταλλευτούμε προς όφελος του νομού μας» δήλωνε το 2012, σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο τότε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Στάθης Κουτμερίδης.

Το λιμάνι δεν επανδρώθηκε εν τέλει από το Λιμενικό Σώμα και παρέμεινε αφύλακτο, δίνοντας τη δυνατότητα σε Έλληνες και Βούλγαρους καταπατητές να το χρησιμοποιούν είτε για παράνομο ψάρεμα είτε για χώρο αναψυχής και διακοπών, στήνοντας παράνομες παράγκες και τροχόσπιτα.

Οι αντλίες νερού, βενζίνης και ρεύματος είναι πλέον σε απόλυτη αχρηστία και ο φωτισμός μηδαμινός -πολλές φορές και ανύπαρκτος- μετά τις αλλεπάλληλες διακοπές του ρεύματος από τη ΔΕΗ λόγω χρέους.

«Το χρέος στη ΔΕΗ ξεπερνούσε τις 10.000 ευρώ, τώρα έχει εξοφληθεί και οι τέσσερις προβολείς που φωτίζουν το λιμάνι είναι σε λειτουργία» εξηγεί ο πρόεδρος του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Κώστας Ψαθάς, που παρά τις φιλότιμές προσπάθειες που έκανε για την επαναλειτουργία του λιμανιού δεν κατάφερε τελικά να υλοποιήσει το όνειρο των Αμφιπολιτών να έχουν το δικό τους λιμάνι που θα δώσει οικονομική ανάσα στην περιοχή.

«Θέλει λεφτά για να γίνει» εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Ψαθάς, επισημαίνοντας πως «η είσοδος του λιμανιού πρέπει να θεωρηθεί προστατευόμενη διώρυγα και να γίνουν τεχνικές εργασίες διάνοιξης του λιμένα που κοστίζουν αρκετά χρήματα».

«Όταν υλοποιήθηκε το έργο, ονειρευτήκαμε…» λέει, με παράπονο, ο 50χρονος μυδοκαλλιεργητής του λιμανιού, που λέει πως ποτέ μέχρι σήμερα δεν πλήρωσε λιμενικά τέλη, καθώς ποτέ δεν τηρήθηκαν οι προδιαγραφές του έργου.

Η είσοδος το λιμανιού που ζητούν οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες της περιοχής έχει μήκος 360 μέτρα και φάρδος 20 μέτρα. Η διάνοιξή της σε βάθος πρέπει να φτάσει το 1,5 μέτρο από 1,00 που είναι σήμερα για να μπορέσει το λιμάνι να λειτουργήσει, ενώ ο βυθοκόρος που θα αναλάμβανε τη διάνοιξη της εισόδου του λιμανιού δεν ήρθε ποτέ.

«Οι μελέτες του έργου μένουν κλειδωμένες στα συρτάρια» λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρώην επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης στον δήμο Αμφίπολης Κώστας Τσιρογιάννης. «Ήρθαν στον τόπο μας πολλά λεφτά από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά εμείς τα πετάξαμε» υποστηρίζει.

Από την πλευρά του, ο νυν δήμαρχος Αμφίπολης Κωνσταντίνος Μελίτος δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «πρώτος στόχος της Δημοτικής Αρχής είναι η αποχωμάτωση της εισόδου του πυθμένα και η αποτροπή φερτών υλών από τον Στρυμόνα, έργο που θα υλοποιηθεί μέσω Interreg».

Την ίδια ώρα, συμπληρώνει: «η εξέλιξη των ανασκαφών στην Αρχαία Αμφίπολη είναι αυτή που θα μας οδηγήσει στην άμεση διεκπεραίωση του έργου προκειμένου το λιμάνι από αλιευτικό να μετατραπεί σε μαρίνα ιστιοπλοϊκών σκαφών».

Το λιμάνι της Αμφίπολης, που έχει μετατραπεί πλέον σε... σκουπιδότοπο, παραμένει «σιωπηλό». Μόνη του συντροφιά, ο 80χρονος κυρ Γιάννης, ο οποίος το επισκέπτεται σχεδόν κάθε απόγευμα κάθεται στην πλωτή αποβάθρα και αναπολεί τις στιγμές που έζησε στο λιμάνι της Αμφίπολης. Δεν γνωρίζει από «master plan», αλλά ξέρει, όπως λέει, πως έρχεται η ανάπτυξη ενός τόπου, όπου «αν ζούσε ο Μέγας Αλέξανδρός, εδώ θα είχε σήμερα τα καράβια του».

«Όταν έχουμε κοινό όραμα και στόχο και τα διεκδικούμε με στοχευμένες και συντονισμένες προσπάθειες το αποτέλεσμα είναι σίγουρο και πάντοτε θετικό» λέει, με αισιοδοξία, ο ηλικιωμένος από την Αμφίπολη.






Οι καταρράκτες της Βαρβάρας

Δημοσιεύθηκε από σε *ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ·
Tags: καταρράκτεςτηςΒαρβάρας
"ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" Προορισμός μας στους




Η συμφωνία της φύσης περιλαμβάνει δύο απίθανους καταρράκτες και ολοκληρώνεται με τους ίταμους, τα σκλήθρα, τις φλαμουριές, τις οξιές, τις άγριες φουντουκιές που φυτρώνουν ολόγυρα, ενώ τα βράχια με τα έντονα χρώματα σχηματίζουν ένα είδος πύλης στα ψηλά. Τόσο η τοποθεσία όσο και η αίσθηση ηρεμίας, γαλήνης και επαφής με το φυσικό στοιχείο σε κάνουν να νομίζεις ότι ανακάλυψες ένα κομμάτι του επι γης παραδείσου.

Αφήνοντας το όχημά σας στον χώρο στάθμευσης και μπαίνοντας στη ρεματιά μπορείτε να δείτε τους δύο καταρράκτες. Το σημείο από παλιά ονομαζόταν «του Αγγελούση» και το νερό καταλήγει στον Μαυρόλακα, το ποτάμι που είναι το σύνορο Ολυμπιάδας-Βαρβάρας. O πρώτος καταρράκτης είναι ορατός από ψηλά, ενώ στον δεύτερο θα νιώσετε την ορμή του νερού, ακόμα και το καλοκαίρι. Η περιπατητική διαδρομή ανακάλυψης είναι σύντομη (5-10 λεπτά) και τόσο τα ξύλινα γεφυράκια, όσο και η σωστή σηματοδότηση συμβάλλουν θετικά στην απόλαυση του μοναδικού τοπίου. Ο τόπος είναι ιδανικός για οικογένειες με μικρά παιδιά, τα οποία είναι σίγουρα ότι θα ενθουσιαστούν.

ΠΩΣ ΘΑ ΦΤΑΣΕΤΕ
Οι καταρράκτες της Βαρβάρας κρύβονται στο πυκνό δάσος που ανήκει στη Βαρβάρα, αλλά βρίσκονται πιό κοντά στην Ολυμπιάδα. Ακολουθώντας τον ασφάλτινο δασικό δρόμο Βαρβάρας-Ολυμπιάδας, που αποτελεί μια από τις ομορφότερες ασφάλτινες διαδρομές στη Χαλκιδική, θα περάσετε τις χαρακτηριστικές 5 Βρύσες (το σημείο αυτό λέγεται και Κρασονέρι) και θα κατηφορίσετε μέχρι να δείτε τη σχετική πινακίδα στ’ αριστερά σας. Οδηγήστε στο βατό χωματόδρομο και στα 2,3 χιλιόμετρα πρέπει να έχετε το νου σας καθώς θα χρειαστεί να στρίψετε όλο αριστερά ακολουθώντας τη «φουρκέτα». Μετά από 900 μ. θα βρεθείτε στο σημείο στάθμευσης. Αν πάτε ελαφρώς αριστερά, από εκεί θα βρεθείτε μετά απο 4 χλμ. πάνω σε περιοχή λατομείων, ενώ εαν συνεχίσετε την πορεία σας ανατολικά θα φτάσετε στα Καλύβια Βαρβάρας.





Κάστρο της Ρεντίνας

Δημοσιεύθηκε από σε *ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ·
Tags: ΚάστροτηςΡεντίνας
"ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ" Προορισμός μας στο





Ονομασίες του κάστρου
Αρτεμίσιο: Ονομάστηκε έτσι,σύμφωνα με τον Προκόπιο, από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, όταν αυτός αποφάσισε την οχύρωσή του υπάρχοντος οικισμού. Το όνομα του πιθανόν ωφείλεται στο ναό της θεάς Άρτεμης  που βρισκόταν στην κορυφή του και που λείψανά  του βρισκόταν ακόμη εκεί.
Ρεντίνα:Αναφέρετε μ΄ αυτό το όνομα τον 10ο αιώνα όταν αυτό επιλέχθηκε ως έδρα της νέας επισκοπής που ιδρύθηκε, με τον σύνθετο τίτλο του επισκόπου "ο Λητής και Ρεντίνης".
Πυργούδια: έτσι ονομάζεται το κάστρο τους τελευταίους αιώνες από τους κατοίκους της γύρω περιοχής.

Στρατηγική θέση του κάστρου
   Το κάστρο βρίσκεται στην κορυφή ενός φυσικού λόφου  που δεσπόζει στο σημείο που τα βουνά της Μυγδονικής λεκάνης συγκλίνουν και δημιουργούν ένα στενό πέρασμα που επιτρέπει  τη διέλευση του Ρήχιου ποταμού και του πανάρχαιου δρόμου επικοινωνίας της Μακεδονίας με την θρακική περιοχή.Αυτός ο δρόμος απέκτησε φήμη την ρωμαϊκή εποχή, γνωστός  ως Εγνατία οδός  και συνέχισε τη ζωή του και στα βυζαντινά χρόνια, αλλά και την εποχή της τουρκοκρατίας μέχρι και σήμερα.Οι δυο πλευρές του λόφου  είναι απότομες και δυσκολοπροσπέλαστες και δημιουργούν μαζί με τα τείχη του έναν ιδιαίτερα ισχυρό οχυρωμένο χώρο που σκοπός του ήταν να διαφεντεύει και να ελέγχει το δρόμο αυτό.

Φυσικό τοπίο
     Ο λόφος βρίσκεται δυτικά του Ρήχειου ποταμού και αποτελεί πραγματικά ένα ανυπέρβλητο σε ομορφιά τοπίο.Η περιοχή μάλιστα προστατεύεται για το φυσικό της κάλλος αλλά και για τη μοναδικότητα της βλάστησης της από διεθνείς συμβάσεις και θεωρείται μια από τις σπουδαιότερες, από περιβαλλοντικής σημασίας, περιοχές του πλανήτη.
    Η οργιώδη βλάστηση τηςμικρής αυτής κοιλάδας ίσως να είναι αυτή που ενέπνευσε το τραγικό ποιητή Ευριπίδη να γράψει το έργο του "Βάκχες",στο οποίο περιγράφεται ένα τοπίο που συναντάμε ακριβώς σ΄αυτή την περιοχή. Είναι γνωστό ότι ο ποιητής πέθανε και τάφηκε εδώ.

      Γράφει χαρακτηριστικά ο Προκόπιος (6ος αι.μ.Χ)
"Ρει δε τις ποταμός...Ρήχιος όνομα, ος δην χώρα αγαθήν  τε και γεώδη ... προσήνης ο ποταμός εστί, γαληνόν το ύδωρ και πότιμον, η γη χθαμαλή, αρόματα πολλά, έλος εύνομον,και ταύτην μεν ευδαιμονίας η χώρα ευ έχει"
   Ενώ ο Χρυσοχόος στο έργο του "Τα Μακεδονικά Τέμπη" γράφει στα 1904:
"Η είσοδος του στενού είναι ως τοπείον είναι τι ανώτερον πάσης περιγραφής και απαράμιλλον προς σύγκρισην....Η διάβασις έχει πολύ το ωραίον , αλλά και το φοβερόν επίσης.

Πότε ξεκίνησαν οι ανασκαφές και ποιες οι δυσκολίες της;
         Οι ανασκαφές στον οχυρωμένο βυζαντινό οικισμό της Ρεντίνας άρχισαν το 1976 από το Κέντρο Βυζαντινών Ερευνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με εποπτεία της 9ης Ευφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων και με επιστημονική ευθύνη του ακούραστου καθηγητή Μουτσόπουλου Νικολάου και συνεχίζονται μέχρι σήμερα.
       Η εγκατάλειψη του κάστρου απ΄τον 17ο αιω. είχε σαν αποτέλεσμα ο λόφος να καλυφθεί από άγρια βλάστηση, η οποία είχε εισχωρήσει σε κάθε κτίσμα και έτσι αυτά να καταστραφούν. Ήταν πραγματικά δύσκολο για τους αρχαιολόγους να εντοπίζουν αν κάθε πέτρα που συναντούσαν ανήκε σε κάποιο κτίσμα ή όχι ώστε να αρχίζουν σιγά σιγά να αποτυπώνουν τους χώρους του κάστρου .
       Επιπλέον δυσκόλευε το έργο και η ναρκοθέτηση του χώρου από τους Γερμανούς στον  Ά παγκόσμιο πόλεμο.
         Χρειάστηκαν μεγάλες προσπάθειες για να απαλλαχθεί το δάσος από τις νάρκες και μετά τη χορήγηση των σχετικών αδειών από το δασαρχείο, να καθαριστεί σταδιακά ο λόφος από το άγριο δάσος, ώστε να προσανατολίζονται  καλύτερα οι αρχαιολόγοι για την επιλογή των θέσεων ανασκαφής.
'Οπως έλεγε χαρακτηριστικά  σε μια συνέντευξή του ο κ Μουτσόπουλος:
"Ήταν  µια προσπάθεια αυτογνωσίας,  διότι σ’ αυτήν την ερηµιά 35 χρόνια που έσκαβα και λέω ερηµιά, γιατί υπήρξε ένας λόγκος που ούτε τσοµπάνης  µπορούσε να βρει τα πρόβατά του. Για να προχωρήσουµε την πρώτη φορά  πήραµε την  βοήθεια των λοκατζήδων.
Πήραµε έναν λοχία µε δυο τσεκούρια και µε συρµατόσχοινο που έχουν οι λοκατζήδες και πετώντας µε γάντζους και σκοινιά για να δούµε τι είναι µέσα στον άγριο λόγκο και έτσι βρήκα ορισµένα δείγµατα και κατάλαβα πού είναι. Πέρασαν χρόνια για να καταλάβω τι είναι αυτό, κάστρο, πόλη είναι αυτό"



Η Φωτογραφική Ομάδα Λήμνου ευχαριστεί…

Δημοσιεύθηκε από σε *Photo News ·
Tags: ΦωτογραφικήΟμάδαςτηςΛήμνου
Tα μέλη της Φωτογραφικής Ομάδας της Λήμνου, μετά το πέρας
της 7ης Ομαδικής Έκθεσης Φωτογραφίας που οργάνωσαν με
θέμα «26 Προσεγγίσεις στο Πορτρέτο», ευχαριστούν όλους
όσους βοήθησαν και στήριξαν την προσπάθεια αυτή.

Συγκεκριμένα θα ήθελαν να ευχαριστήσουν θερμά τον
μεγάλο χορηγό της ΦΟΛ «Ήφαιστος – Μεταφορική», τ
ους χορηγούς της έκθεσης «Αγροτικό Συνεταιρισμό
Λήμνου Η ΕΝΩΣΗ», την εταιρεία «Μ. & Μ. ΧΡΥΣΑΦΗ»
και το εξειδικευμένο κατάστημα «ΓΑΛΑΙΟΣ – Φωτογραφικά Είδη».







ΠΩΛΕΊΤΑΙ φωτογραφική μηχανή
Untitled Document

ΠΩΛΕΊΤΑΙ φωτογραφική μηχανή Nikon D3x με 35000 klik/(300. 000 Nikon όριο κλικ), με τον φακό  τον Νikkor AF –VR  70-200 mm f/2. 8G  ED-N λόγο αλλαγής εξοπλισμού. Δεν υπάρχει καμία  ανάγκη οπότε μόνο σοβαρές προτάσεις και μόνο από Ελλάδα. Ενδεικτική τιμή 2.800€. προτάσεις για τιμή στο e-mail nikost@protonmail.com

facebook
©copyright design and developer 2016 - 2017 ©NikosT All rights reserved
Επιστροφή στο περιεχόμενο | Επιστροφή στο κύριο μενού